لوگوی جشنواره وب و موبایل ایران
رنگ پس زمینه:
 
الگوی پس زمینه:
تنظیم مجدد
        ورود به سایت / ثبت نام

        ثبت نام

        ورود به سایت

        دفتر مجازی شعر
        یکشنبه 19 دی 1395 |   نقد و نظر: 0  | بازدید: 66
        ارسال به دوستان

        شبی چراغ کتابی مرا هدایت کرد

        جعفر عباسی

        قصیده واره ی چراغ کتاب
        با احترام به قلم توانا، بیان روشن و زبان محکم صاحب کتاب الغدیر که واژه، واژه و سطر سطر ، حقیقت محض را فریاد کشید و این شعر کمترین تاثیری است که مطالعه این سند حقانیت امیرالمومنین علیه السلام در من به جای گذاشت.

        نشست یک دو سه خطی مرا نصیحت کرد                
        مرا چو دوست به راه درست دعوت کرد

        خطوط چهره او گرد درد داشت ولی                        
        به خاطر دل سختم چه نرم ،صحبت کرد

        «سیاه کرده شب شبهه روزگار تو را »                   
         زبان گشود و ز رسم زمان شکایت کرد

        زبان گشود، زبانی چو اشک دیده ، روان                   
         غم حقیقت یک رود را روایت کرد

        بیان  روشن و فریاد محکمش آن شب                          
        برایم از افق دید او حکایت کرد
        ::
        هم او که پنجره ی آفتاب را وا کرد                      
        که نور در دل تاریک من اقامت کرد

        همان امیر مدارا همان امیر مرام                            
         همان امیر که بر نفس خود حکومت کرد

        که می شناخت امیری که از امارت خود                  
        فقط به وصله پیراهنی قناعت کرد

        لباس خوف و خطر را جز او که می پوشید             
        شبی که از شب آن شهر، ماه هجرت کرد

        میان معرکه ،ایمان تیز شمشیرش                        
        دمی، مجسمه ی کفر را دو قسمت کرد
         
        چقدر زیستنی ساده را ستایش کرد                     
        چقدر حیله و ترفند را مذمت کرد
         
        نگاه کرد به دنیا به دیده ی موری                      
        که لانه ساختن او را دچار زحمت کرد

        زمین چگونه نبالد به خود زمانی که                   
        شکوه دست خدا در زمین زراعت کرد

        و کاش...من بودم جای دسته ی بیلی                
        که پینه پینه ی آن دست را زیارت کرد

        ستاره بارترین صبح خلقت دنیا                        
        چه شد که با شب تنهای چاه خلوت کرد
         
        مداد  باطل تاریخ هم پشیمان است                  
         از این که در حق این طایفه خیانت کرد

        از این که پنجه ی آتش به نور سیلی زد                  
        از این که چوبه ی در نیز هتک حرمت کرد

        بنای آخرتش را ولی خراب نکرد                             
        علی که پشت به دنیای مست قدرت کرد

        نبرد دست به شمشیر اختلاف ، علی                          
        که خون تازه ی اسلام را ضمانت کرد
         
        که دیده است که با ضرب و زور سازش کرد           
        که گفته است که با دست کفر بیعت کرد ؟

        در آن تلاطم طوفان فتنه و تردید                            
        ستون صبر، چنان کوه استقامت کرد

        کجاست منبر نفرین و مذهب نفرت                      
        و آن که بین نمازش به عشق لعنت کرد
         
        کجاست تا که ببیند مرام می ماند                          
        مرا مرام علی شیعه محبت کرد
        ::
        کتاب زندگی اش را ورق ورق خواندم                
        خیال خسته ی من را چقدر راحت کرد
         
        شبیه شک شده بودم کلاف سر درگم             
        شبی چراغ کتابی مرا هدایت کرد


        کلیدواژه ها: شعر مذهبی- شعر ولایی, شعر علوی, قصیده واره, شعر دهه نود, جعفر عباسی, علامه امینی, الغدیر, کتاب


        امتیاز: با رای 0 نفر Article Rating
        امتیاز شما به این مطلب

        نقد و نظرها:

        تاکنون نقد و نظری ثبت نشده

        ارسال نقد و نظر جدید

        تنها کاربران ثبت نام کرده مجاز به ارسال نظر می باشند.
        جستجو در دفتر مجازی اشعار

        تازه ها

        پربازدیدترین ها

        پر نقد و نظرترین ها

        فهرست تگ ها

        فهرست شاعران

        کلمات کلیدی

        کتاب شعر

        قالب

        تاریخ سرایش شعر

        بایگانی تاریخی

        آخرین نقد و نظرهای دفتر مجازی
        سلام آقای برقعی واقعا شعرتان سرزنده و پویاست می خواستم از شما خواهش کنم در صورت امکان اشعار ارسالی حقیر را مورد نقد خودتان قرار دهید تا از شما بیشتر بیاموزم
        لینک مطلب: باشد برای آن لحظاتی که نیستم
        | 05:25 ب.ظ
        حق مطلب رو ادا فرموديد.

        قبول باشد!
        لینک مطلب: همه عمر او یک نماز است و بس
        | 05:19 ب.ظ
        هخيلي قشنگ بود
        فقط بعضي از مضامين تكراري بود ،البته وزن وقافيه وبيان چنان گوشنواز بود كه خسته كننده به نظر نمي آمدمثلا بعضي ازابيات كلملا ساكت بودند وفقط با وزن وقافيه بازي ميكردند،البته يك بازي دلنشين!!!
        درهفت ،هشت بيت نهايي طعنه هاي خوبي نشسته بود!
        موفق ومانا باشيد 👏👏
        لینک مطلب: قصیده ی سیب زمینیّه
        | 12:46 ق.ظ
        بسيارزيبابود
        لینک مطلب: أنا البخیل و أنت الجواد ای ساقی
        | 10:01 ق.ظ
        شرح حال ماست...:(
        لینک مطلب: تا آمدم که با تو خداحافظی کنم ...