قربان ولیئی

  • متولد:
  • محل تولد:

آفرید از گل و آیینه و لبخند تورا

15 فروردین 1395 | 696 | 2

 

آفرید از گل و آیینه و لبخند تورا
سپس از عطر نفس های خود آکند تورا

مصحف رازی و در صبح نخستین جهان
بر افق با قلم نور نوشتند تورا

بشر و این همه آیینگی و شفّافی؟
از چه خاکی مگر- ای پاک- سرشتند تورا؟

گسترش یافت، افق تا افق، آن زیبایی
وقتی- ای آینه ی حُسن- شکستند تورا


آسمان هرچه بلا بود نثار تو نمود
دید، با این همه، دریادل و خرسند تورا

یازده سرخ گل و سبزی هستی از توست
گر فدک نیست، درختان همه هستند تورا

همه «او» هستی ولال است زبانم لال است
می ستاید به زبان تو، خداوند، تورا


نظرات

يوسف رحيمي
17 فروردین 1395 07:59 ق.ظ
سلام و تحیت

به نظرتون قافیه این شعر اشکال نداره؟

در کلمات: لبخند، آکند، خرسند و خداوند، حروف "ند" جزء حروف اصلی کلمه هستند ولی در کلمات: نوشتند، سرشتند، شکستند و هستند، حروف "ند" جزء حروف الحاقی است که ظاهرا تکرار آن در حکم تکرار قافیه است و به نظر می‌رسد چهار بار تکرار آن صحیح نباشد!

حسن بیاتانی
21 فروردین 1395 06:24 ب.ظ
سلام و ارادت
بله اشکال داره

تنها کاربران ثبت نام کرده مجاز به ارسال نظر می باشند.