زهرا بشری موحد

بسیار از تو گفته ام اما تو نیستی

19 اردیبهشت 1395 | 2857 | 5
من کیستم مگر ، که بگویم تو کیستی
بسیار از تو گفته ام اما تو نیستی
 
من هرچه گریه می کنم آدم نمی شوم
ای کاش تو، به حال دلم می گریستی

باید چگونه روی دو پایم بایستم
وقتی به نیزه تکیه زدی تا بایستی

ای هرچه آب در به در ِ خاک ِ پای تو
در این زمین خشک به دنبال چیستی؟

باید بمیرم از غم این زندگانی ام
وقتی که جز برای شهادت نزیستی

نظرات

مینا شیرخان
16 آذر 1392 12:38 ق.ظ
ای کاش تو، به حال دلم می گریستی..
قبول باشه ...

محمد زارع پور
16 آذر 1392 08:28 ق.ظ
سلام ! از زیبایی و دلربایی مضامین شعری شما سرمست شدیم . طبعتان زلال و قلمتان مزین به برکت نون والقلم باد .

محمد عابدینی
20 آذر 1392 03:30 ق.ظ
من کیستم مگر ، که بگویم تو کیستی

زهرا جودکی
21 آذر 1392 11:57 ب.ظ
ای هرچه آب در به در ِ خاک ِ پای تو ...
سلام ...
خیلی دلنشین ... ماجور باشید
یاعلی

آناهیتا خجسته
28 اردیبهشت 1395 10:53 ق.ظ
سلام...
خیلی وقت بود روی آیات غمزه شعر به این خوبی نخونده بودم...
دمتون گرم.

تنها کاربران ثبت نام کرده مجاز به ارسال نظر می باشند.
 
شعر عاشورایی