در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست
 

سیدوحید حسینی

  • متولد:
  • محل تولد: کردکوی

هدیه کن سوز دلی تا بسُرایم ز غمت

08 مهر 1395 | 221 | 1
هدیه کن سوز دلی تا بسُرایم ز غمت وَرنه من بیشتر از خاک و گِلی سرد نیَم به وجودم نفسی دَم زِ مسیحای دَمَت گَر  اَز  اَنفاس بَسـیـطت نبود، مَرد  نیَم هـمه  ذرات   جهان   آمدنت  را   گویند که در این بزم هماهنگ، اَقَـلّ، گَرد نیَم گرچه ازشهر شدم رانده و آواره ی دشت نیک دانم که ز  کـوی و  کَرمت طَرد  نیَم همه  دنیا  به  هواخواهی کویَت  پـویند که در این بادیه ی عشق و جنون فرد نیَم نگُـزیـنَم  بجز  از  سوز شما  ســوز دِگر به تمــــنای  بسی درگه   بی درد    نیَم دست  از  دار رها  کرد ز دوری بـهـــار بـه  صـف مـنـتـظـرانـت  ورق  زرد   نیَم
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: با 0 رای

نظرات

سیدباقر موسوی
10 آبان 1395 03:08 ب.ظ
سلام علیکم
فکر کنم بیت اول "هدیه بکن" صحیح باشه

تنها کاربران ثبت نام کرده مجاز به ارسال نظر می باشند.
 
شعر عاشورایی