دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم

شاعر: محمدرضا شفیعی کدکنی

04 تیر 1391 | 29235 | 8
دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم
وین دردِ نهان سوز نهفتن نتوانم

تو گرمِ سخن گفتن و از جامِ نگاهت
من مست چنانم که شنفتن نتوانم

شادم به خیالِ تو چو مهتابِ شبانگاه
گر دامنِ وصلِ تو گرفتن نتوانم

با پرتوِ ماه آیم و چون سایه ی دیوار
گامی ز سرِ کوی تو رفتن نتوانم

دور از تو، منِ سوخته در دامنِ شب ها
چون شمعِ سَحَر یک مژه خفتن نتوانم

فریاد ز بی مهری ات ای گل که درین باغ
چون غنچه ی پاییز شکفتن نتوانم

ای چشمِ سخن گوی تو بشنو ز نگاهم
دارم سخنی با تو وگفتن نتوانم

محمدرضا شفیعی کدکنی

  • متولد:
  • محل تولد: کدکن روستایی بین نیشابور و تربت حیدریه
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: 4.43 با 281 رای

نظرات

سعيده نيايش
14 مهر 1398 10:04 ق.ظ
بسيار زيبا و آموزنده بود

حسین پورقاسمیان
31 تیر 1398 12:47 ب.ظ
بسیار زیبا بخصوص بیت اخر که دارای صنعت حس امیزی است

بهزاد گودرزی
15 بهمن 1397 07:50 ق.ظ
آنچه از دل براید لاجرم بردل نشیند
بسیار شعر زیبائیست
امیدوارم جاوید باشید

.
11 بهمن 1397 01:14 ب.ظ
بسیار زیبابود

.
30 دی 1397 08:31 ب.ظ
بسیارزیبا بود

محمد
18 دی 1397 11:58 ب.ظ
سلام.
فوق العاده است این شعر. سپاس از شما و سپاس از استاد شجریان.

میثم حداد
28 آذر 1397 01:15 ق.ظ
به به حظ کردم
زیبایی این شعر با آواز استاد شجریان چندین برابر شد
درود درود درود

سید حسن خوشیده فیض اباد مه ولات
15 آبان 1397 07:56 ب.ظ
سلام خیلی لذت می برم از زمزمه ی شعر این شاعر عزیز انشاالهزنده باشند وموفق افتخار می کنم که من از مه ولات نز دیک زاد گاه ایشانم .سید حسن خوشی ده

نام

ایمیل