تنگ غروب از سنگ، بابا نان درآورد

شاعر: مریم آریان

04 تیر 1391 | 5737 | 1
تنگ غروب از سنگ، بابا نان درآورد
آن را برای بچه های لاغر آورد

مادر برای بار پنجم درد کرد و
رفت و دوباره با خودش یک دختر آورد

گفتند دختر نان خور است و مادرم گفت
ای کاش می شد یک شکم نان آور آورد

تنگ غروب آمد پدر با سنگ در زد
یک عده را مهمان برای مادر آورد

مردی غریبه با زنانی چادری که
مهمان ما بودند را پشت در آورد

مرد غریبه چای خورد و مهربان شد
هی رفت و آمد هدیه ای آخر سر آورد

من بچه بودم وقت بازی کردنم بود
جای عروسک پس چرا انگشتر آورد

تنگ غروب از سنگ، بابا نان درآورد
آن را برای بچه های دیگر آورد

مادر برای بار آخر درد کرد و
رفت و نیامد باز اما دختر آورد

مریم آریان

  • متولد:
  • محل تولد: تبریز
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: 4.13 با 16 رای


نظرات

حسن بیاتانی
04 تیر 1391 05:44 ب.ظ
یکی از شعرهای جریان ساز در ژانر اعتراض این شعره