به آتشم زدی و خواستی زبانه نگیرم

شاعر: عبدالحسین انصاری

23 فروردین 1397 | 268 | 0
چه خوب می شد اگر بعد از این بهانه نگیرم
سراغ هیچ کسی را در این زمانه نگیرم

چه خوب می شد اگر بی خیال خاطره بودم
که دسته دسته گل از دست رودخانه نگیرم

سرم به کار خودم باشد و خیال بلندم
چنان که هیچ سری را به روی شانه نگیرم

دلم گرفته چه می شد که بی تو دلخوشی ام را
از این انار ترک خورده، دانه دانه نگیرم

مرا ببر به همان کوچه، قول می دهم این بار
گلوی نازک گنجشک را نشانه نگیرم

اجازه می دهم از دست من فرار کند کبک
و جوجه چلچله ها را از آشیانه نگیرم

و قول می دهم این بار در سکوت و سیاهی
تمام ذهن تو را مثل موریانه نگیرم

اگرچه فاصله ها زیر پای راه نشستند
که دست های تو را باز کودکانه نگیرم

به رغم این همه حالا تو رو به روی منی، پس
نخواه زل نزنم، دست زیر چانه نگیرم

منم همان که تو با شعله های آبی چشمت
به آتشم زدی و خواستی زبانه نگیرم
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: با 0 رای


نظرات

نام

ایمیل

در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.