برکه و ماهیم، گاهی قهر و گاهی آشتی

شاعر: سید احمد حسینی

17 آذر 1397 | 359 | 1
تا ابد در خاطرت عکسِ خدا را داشتی
سنگِ من! خود را اگر آیینه می‌پنداشتی
.
داشتم یک دم هوای شانه‌ات را در سرم
نازِ شمشیرت! سری بر شانه‌ام نگذاشتی
.
شهرت‌ام مدیونِ رسوایی‌ست، باور کن، مرا
خوارِ چشمِ دشمنان کردی ولی گل کاشتی
.
بعدِ تو من مثلِ یک آیینه در تاریکی‌ام
هیچ عکسی را برای دیدنم نگذاشتی!
.
آب آبی بود، آبی‌تر شد از چشمانِ تو
خم شدی و قطعه‌ای از آسمان برداشتی
.
ارتباطِ ما ندارد رنگِ و بوی خاکیان
برکه و ماهیم، گاهی قهر و گاهی آشتی

سید احمد حسینی

  • متولد:
  • محل تولد: پاکستان
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: 5 با 5 رای

نظرات

^-^
17 دی 1397 10:11 ب.ظ
شعر زیبایی بود

نام

ایمیل

تصویر امنیتی
کد امنیتی را وارد نمایید: