(بدون عنوان)

شاعر: علیرضا بدیع

16 فروردین 1391 | 1484 | 0

علیرضا بدیع

 

دوستان همیشه ام

عید 91 به پایان رسید. 27 سالگی ام را شمع آجین کردم و 27 بار در دل تنگم دمیدم. آن شمع ها حالا در یکی از بیابان های اطراف نیشابور زیر خاکستر مدفون شده اند. برایم از این روزها بیش از 500 پیام تبریک مانده است. پوزشم را بپذیرید اگر نتوانستم پاسخ گوی دل تک تک تان باشم.

تا ساعتی دیگر عازم تهرانم. کوله بارم را دم در گذاشته ام. برمی خیزم. کوله ام را بر دوش می اندازم. به تهران دود گرفته می اندیشم و آماده می شوم تا یک سال دیگر روی همین پاهایم بایستم و چشم بکشم تا کدام حادثه به بدرقه می آید.

دوستتان می پندارم.

علیرضا بدیع

 

دوستان همیشه ام

عید 91 به پایان رسید. 27 سالگی ام را شمع آجین کردم و 27 بار در دل تنگم دمیدم. آن شمع ها حالا در یکی از بیابان های اطراف نیشابور زیر خاکستر مدفون شده اند. برایم از این روزها بیش از 500 پیام تبریک مانده است. پوزشم را بپذیرید اگر نتوانستم پاسخ گوی دل تک تک تان باشم.

تا ساعتی دیگر عازم تهرانم. کوله بارم را دم در گذاشته ام. برمی خیزم. کوله ام را بر دوش می اندازم. به تهران دود گرفته می اندیشم و آماده می شوم تا یک سال دیگر روی همین پاهایم بایستم و چشم بکشم تا کدام حادثه به بدرقه می آید.

دوستتان می پندارم.



نظرات

 



 
در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.