يک بيت ناقابل

شاعر: زهرا بشری موحد

27 شهریور 1391 | 2034 | 4


بگير از من جهانم را ولي بانو ! حرم را نه

  تمام جاده ها  آري ، خيابان ارم را نه


بگير از من جهانم را ولي بانو ! حرم را نه

  تمام جاده ها  آري ، خيابان ارم را نه

زهرا بشری موحد

امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: 5 با 2 رای


نظرات

مجتبی عبدالهی
08 آذر 1397 12:10 ق.ظ
سلام عرض شد. این بیت زیبای شما رو بنده از یکی از اساتیدم در دانشگاه قم شنیدم و با جایزه ادامه دادم. تا امروز نمی‌دونستم شعر برای شما هست.
(بگیر از من جهانم را ، ولی بانو حرم را نه

تمــام جاده ها آری ، خیابان اِرم را نه)

دلم پر گیــرد از شوق زیارت در هوای تــو

بسوزان هستی ام بی بی ، ولی بال و پرم را نه

چه شیرین بر لب آب شور سقاخانه ی چشمم

بگیر این حس زیبا را ، ولی چشم ترم را نه

ز سوز آه شبهــایم کنار صحن میسوزم

بده بر باد آهم را ، ولی خاکسترم را نه

کریمه ! کلبه ی امید من روشن به لطف توست

بکش هر روشنایی را ولی لطف و کرم را نه

بود شعرم بیان حس و رویا ، باور وعقلم

کنون احساس من رد کن ، و اما باورم را نه

دلم رنگ صفا میگیرد از عطر حریم تو

بگیر از من جهانم را ، ولی بانو حرم را نه ...


سواد سپید
20 مهر 1391 11:42 ق.ظ
این شعرتون رو توی یه وبسایت دیدم
اون هم نوشته بود «شاعرش را نمی دانم!»
خیلی به دلم نشست

آیات غمزه هم سر میزدم ولی نمیدونستم شما هم اینجا می نویسین!
وقتی دیدم خیلی خوشحال شدم...
بهتون سر میزنم... :)

زهرا بشری موحد
19 مهر 1391 10:20 ب.ظ
سلام . خوشحالم که دوستان گوگل پلاس میان آیات غمزه . پیوند مبارکی است

سواد سپید
16 مهر 1391 05:21 ب.ظ
سلام
عاااااالی
خیلی وقت بود دنبال شاعر ِ این شعر می گشتم!