نامه

شاعر: رقیه ندیری

26 مهر 1391 | 1180 | 0
نامه ام را می گذارم باز بر دوش نسیم
راه دشوار است بسم الله الرحمن الرحیم

نامه های من پر از پروانه اند اما چه سود
ما همیشه پیش تو پرواز کم می آوریم

از رمیدن های آهو ترس و تک افتادگی
بغض هایم را بخوان از چشم های یاکریم

چیست تکلیف کسی که در خودش زندانی است
او که دور افتاده از فیض صراط مستقیم

خانه تو زادگاه ابر های بی قرار
خانه تو زادگاه آفتاب است از قدیم

خسته ام زن های طالع بین مشهد شاهدند
پیله کرده غصه در چشمانم اما بگذریم




نامه ام را می گذارم باز بر دوش نسیم
راه دشوار است بسم الله الرحمن الرحیم

نامه های من پر از پروانه اند اما چه سود
ما همیشه پیش تو پرواز کم می آوریم

از رمیدن های آهو ترس و تک افتادگی
بغض هایم را بخوان از چشم های یاکریم

چیست تکلیف کسی که در خودش زندانی است
او که دور افتاده از فیض صراط مستقیم

خانه تو زادگاه ابر های بی قرار
خانه تو زادگاه آفتاب است از قدیم

خسته ام زن های طالع بین مشهد شاهدند
پیله کرده غصه در چشمانم اما بگذریم




رقیه ندیری

امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: 3 با 1 رای


نظرات

نام

ایمیل

در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.