این نماز ره عشق است ز آداب تهی ست

شاعر: سید شهاب الدین موسوی

03 آذر 1391 | 4183 | 1

چشمم از اشک پر و مشک من از آب تهی ست
جگرم غرقه به خون و تنم از تاب تهی ست

گفتم از اشک کنم آتش دل را خاموش
پر ز خوناب بُوَد چشم من، از آب تهی ست

به روی اسب قیامم، به روی خاک سجود
این نماز ره عشق است ز آداب تهی ست

جان من می بَرَد آبی که از این مشک چکد
کشتی ام غرق در آبی که ز گرداب تهی ست

هر چه بخت من سرگشته به خواب است؛ حسین!
دیده ی اصغر لب تشنه ات از خواب تهی ست

دست و مشک و علمم لازمه ی هر سقاست
دست عباس تو از این همه اسباب تهی ست

مشک هم اشک به بی دستی من می ریزد
بی سبب نیست اگر مشک من از آب تهی ست

شعر آن است "شهابا" که ز دل برخیزد
گیرم از قافیه و صنعت و القاب تهی ست

سید شهاب الدین موسوی

  • متولد:
  • محل تولد:

نظرات

شهاب الدین موسوی
20 مهر 1397 06:12 ق.ظ
شهاب الدین موسوی شاعر آیینی و سراینده نوحه های هیات های یزد است کار هیآت هائی که در فضای مجازی دست به دست می چرخد و این دو غزل اولین مراثی او سروده شده در سالهای دهه ۶۰

نام

ایمیل