دفتر شعر

مغرور مشو به داغ پیشانی خویش

ای نفس! تو را نماز خجلت باری است
هر رکعت تو منت بی مقداری است
مغرور مشو به داغ پیشانی خویش
در فاصله ی دو سجده استغفاری است


30 فروردین 1391 2954 0

در سجده هنوز با تو سرسنگین ایم

در سجده هنوز با تو سرسنگین ایم
دلبسته ی این زندگی رنگین ایم
دیوار وضوخانه پُر از آیینه است
این است که در نماز هم خودبین ایم


30 فروردین 1391 2164 0

ای باد! چه در گوش طبیعت گفتی؟

از سجده و لذت عبادت گفتی
یا آیه ای از صبح قیامت گفتی
برگ از پی برگ، بر زمین ریخته است
ای باد! چه در گوش طبیعت گفتی؟


30 فروردین 1391 2238 0

وقتی که نماز را شکسته است، سفر

بر جاده لمیده، باده در دست، سفر
این مست تر از مست تر از مست، سفر
کی از دل بی نوای ما می گذرد؟
وقتی که نماز را شکسته است، سفر


30 فروردین 1391 1991 0

از شرم و حیاست هر چه دارد خورشید

می سوزد و می تابد و می افروزد
از نور برای خود قبا می دوزد
از شرم و حیاست هر چه دارد خورشید
چشمی که به او خیره شود، می سوزد


30 فروردین 1391 1951 0

بر قله که بود گفت: «سبحان الله»

بر قله که بود گفت: «سبحان الله»
هنگام فرود گفت: «سبحان الله»
حاشا که به دریا نرسد دستانش
این گونه که رود گفت: «سبحان الله»


30 فروردین 1391 1665 0

شرمنده ام ای درخت! ای گل! ای رود!

دل، این دل تنگ، زیر این چرخ کبود
یک عمر دهان جز به شکایت نگشود
آرامش تسبیح شما بر هم خورد
شرمنده ام ای درخت! ای گل! ای رود!


30 فروردین 1391 6092 0

این چادر شب بود که زیبایت کرد

نارس بودی، حیا شکوفایت کرد
ایمان تو نامدار دنیایت کرد
یک سکه ی بی رواج بودی ای ماه!
این چادر شب بود که زیبایت کرد


30 فروردین 1391 2447 0

عطر تو تمام کوچه را گریانده است

عطر تو تمام کوچه را گریانده است
از شعر تو هر پرنده بیتی خوانده است
بگذار بدانند که در شهر هنوز
یک شاخه گل سرخ، دهاتی مانده است


30 فروردین 1391 1160 0

یک عمر دلم شکسته خوانده است نماز

دل، معتکف سیاهی چشمانت
جان، صوفی خانقاهی چشمانت
یک عمر دلم شکسته خوانده است نماز
در مسجد بین راهیِ چشمانت


30 فروردین 1391 1878 1

هر چیز شکست قیمتش نیز شکست

هر کس که در این زمانه درویش تر است
در جاده ی عشق، از همه پیش تر است
هر چیز شکست قیمتش نیز شکست
جز دل که شکسته قیمتش بیشتر است


30 فروردین 1391 1780 0

تا محضر مرگ پایکوبی کردیم

ما زیر تگرگ پایکوبی کردیم
ما برگ به برگ پایکوبی کردیم
در جاده ی سرنوشت، مانند عصا
تا محضر مرگ پایکوبی کردیم


30 فروردین 1391 1192 1

تقدیر ز اشتیاق ما بی خبر است

تقدیر ز اشتیاق ما بی خبر است
تا چشم به هم زنیم، وقت سفر است
نزدیک شده است روز وصل من و تو
اما چه کنم که مرگ نزدیک تر است


30 فروردین 1391 1009 0

بیدار نمی شویم الاّ با مرگ

فرداست که زیر بارش تند تگرگ
نه شاخه به جا بماند از ما و نه برگ
القصه چنین که خواب ما سنگین است
بیدار نمی شویم الاّ با مرگ


30 فروردین 1391 968 0

تنهایی من سرش شلوغ است امشب

سرگرم مناجاتم و سرمست امشب
از هرچه جز او کشیده ام دست امشب
دیر آمدی ای رفیق! دیر آمده ای
تنهایی من سرش شلوغ است امشب


30 فروردین 1391 1567 0

ای کاش دلم خوشه ای از گندم بود

بیزارم از این پوچی و بی معنایی
از این همه دلبستگی دنیایی
ای کاش دلم خوشه ای از گندم بود،
در دست گرسنگان آفریقایی


30 فروردین 1391 1283 0

از سمت یتیم خانه ها می آمد

با خرمنی از بهانه ها می آمد
در پاسخ تازیانه ها می آمد
طوفان که شکست برج و باروها را
از سمت یتیم خانه ها می آمد


30 فروردین 1391 889 0

داغ است رباعی ام، زبان می سوزد

داغ است رباعی ام، زبان می سوزد
لب بازکنم، بای بیان می سوزد
یا پنبه ز گوش خویش بیرون آور
یا پنبه و گوش،توأمان می سوزد


30 فروردین 1391 816 0

در حافظه ام جشن فراموشی هاست

در حنجره، های و هوی خاموشی هاست
چشمم همه پرده ی خطاپوشی هاست
تا کینه به دل راه نیابد، هر شب
در حافظه ام جشن فراموشی هاست


30 فروردین 1391 2535 0

تو بخت سپید داری و موی سیاه

ای کُنج لب تو خال هندوی سیاه
چشمان تو زیر تیغ ابروی سیاه
من بخت سیاه دارم و موی سپید
تو بخت سپید داری و موی سیاه


30 فروردین 1391 1809 0