بازگشت به شاخه والد: کتاب شعر

تنفس آزاد با محمدعلی بهمنی

دفتر شعر

شعر اتفاقی است در زبان

شعر
اتفاقی است
در زبان
تو
اتفاقی هستی
در شعر
اتفاقی نیست که شاعر
اتفاقی است
در خلقت



22 تیر 1392 1170 0

آن روزها مرد شدن به راحتی امروز نبود

بر گُرده ام می کوفت
و اگر گَردی از لباسم بر نمی خاست
جواب سلامم را نمی داد
آن روزها
مرد شدن
به راحتی امروز نبود
همین صبح
پدری را دیدم
مغرور و خوشحال
مثل کسی که می خواهد
با مدالِ افتخارش
عکس بگیرد
دست بر شانه ی فرزندش
ایستاده بود
و پسرک
با اخمی گزنده
که زخمه زخمه
در من عمیق می شود
می غرید:
دستت را از شانه ام بر دار
پیراهنم لک می شود
درکش آسان نیست
شاید برای من
زخمم دارد عمیق تر می شود
بر گرده ام بکوب پدر!
تا این بار
غبار روحم
روحت را خرسند کند.


23 فروردین 1392 751 0

...

نه از خودم فرار کرده ام
نه از شما
به جستجوی کسی رفته ام که
«مثل هیچ کس نیست»
نگران نباشید
یا با او
باز می گردم
یا او
بازم می گرداند
تا مثل شما زندگی کنم.


23 فروردین 1392 763 0

ویرگول، نقطه، پرانتز

من و تو را
(،) ویرگولی مکث می دهد
(.) نقطه ای؛ پایان
در() پرانتز هم که نمی گنجیم



23 فروردین 1392 930 0

غزلم نمی خواهد قفسِ تو باشد

می ترسم قفسِ پرنده ای باشم
که طبیعت
آزادش می خواهد
می فهمم
دلت برای شنیدنِ غزلم
تنگ شده
بی تقصیر هم نیستم
تقصیری هم ندارم
غزلم نمی خواهد قفسِ تو باشد
روزی
پرنده ای به غزلم آمد
وسوسه ی قفس شدن اش شدم
پرنده
مثل تو نگاهم می کرد
مثل تو
شگفتا!
تا گریز پرنده
غزلی به سراغم نیامد



22 فروردین 1392 579 0

مرگ هم به تساوی تقسیم نمی شود

مرگ هم
به تساوی تقسیم نمی شود
حیرتا!
که هنوز
کسی به سهم کمش از مرگ
اعتراض نکرده است



20 فروردین 1392 625 0

یاد تنهایی اتاق خودمان می افتم

باید به فکر تنهایی خودم باشم
دستِ خودم را می گیرم و
از خانه بیرون می زنیم
در پارک
به جز درخت
هیچ کس نیست
روی تمام نیمکت های خالی می نشینیم
تا پارک از تنهایی رنج نبرد
دلم گرفته
یاد تنهایی اتاق خودمان می افتم
و از خودم خواهش می کنم
به خانه بازگردد



20 فروردین 1392 577 0