در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست
 

مانده گفتارهای واجب تر

شاعر: محمدعلی رضاپور

26 آذر 1397 | 52 | 0
سه گلشن-  مانده  گفتارهای واجب تر  

//  باز، چشم سیاهت ای بانو! نه؛ ادامه نمی دهم دیگر/
            گفته اند از کمانِ آن ابرو . مانده  گفتارهای واجب تر//

مانده دردِ عمیقِ نابغه ای  با نبوغی بدونِ پشتیبان/
          یا بمانَد به غُربتِ میهن  یا بکوچد به خارج از ایران/
مانده در جامعه شناسیِ مان همچنان واژگانِ دیرینه/
         گسترش یافتَه ست  بالاشهر؛  زاغه ها دور می شوند از آن/
و مقام و مدیریت چندی ست بینِ ژن های خوب می گردد/
         دیگران هم غریبه اند همه، غیرِ هنگامِ رأی دادنِ شان/
رفته ارباب و آمدَه ست جناب؛ بچه هاشان مُشابهِ خودشان/
        ای شهیدان انقلابیِ مان!  باز گردید! شد وطن، ویران/

// حرف ما را کسی نمی شنود .  شعرهای قشنگ باید گفت/
           باز، چشم سیاهت ای بانو!  از همان نقش و رنگ باید گفت. //        
 
(سه گلشن نیز مانند قالب شعری سروش، قالبی نوین در شعر فارسی است. سه گلشن، قالبی ترکیبی و دارای مهندسیِ سه رُکنیِ کاملی است که به ترتیب دارای قسمت آغازگر، متن و سرانجام، قسمت پایان بخش می باشد.
آغازگر معمولا یک بیت با شیوه ی قافیه بندی مثنوی یا قطعه است. متن، چند یا چندین بیت به شیوه ی قافیه بندی غزل یا قطعه است و سرانجام، پایان بخش، ترجیحا دوبیت به شیوه ی قافیه بندی دوبیتی یا چهارپاره و گاهی یک بیت جداگانه است .)
 

محمدعلی رضاپور

  • متولد:
  • محل تولد:
  • دوست دارم تو یار من باشی/ صاحبِ اختیارِ من باشی.
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: با 0 رای

نظرات

تنها کاربران ثبت نام کرده مجاز به ارسال نظر می باشند.
در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.