در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست
 

وصف شعر حکیم نظامی

شاعر: مهدی موسایی

21 اسفند 1397 | 13 | 0

این بنده بارگاه رحمت
جوینده باب های حکمت
تصویرگری ز خیل یاران
می خواند سرود بر جوانان
از عشق خدا سروده دارد
از شعر به من گلوله بارد 
چون گل شکفد به پیش دستان
او  پادشهی به جمع مستان
بر گنج ‌حکیم چون کلید است
این شعر چگونه آفریده است؟
احسنت بر آن توان دستش
بر آن قلمش؛  روان مستش 
"دهقان فصیح پارسی زاد "
از عشق به خمسه اش کند یاد
اسکندر و رفتنش به  دهلی
مجنون که دلش کباب لیلی
احسنت بر آن که کوه را کند
شیرین تر از این ندیده ام قند
فرهاد چو کوه می تراشید
بر زخم دلش چو می خراشید،
خسرو پس از او چو سرنگون شد،
افسانه مرگ‌ بیستون شد
با کفر توان بزیست چندی
با ظلم  ‌در آخرت  به بندی
بندی که به خود ببست آخر
بر مسلم و بر بلاد کافر،
آخر بکِشد  ورا  به آتش
از رنجش خلق دست بر کش !
دستان حکیم پر توان است
پیر است ولی دلش جوان است
اسرار  درون مخزنی دید
از خرمن معرفت  گلی چید
بهرام درون هفت پیکر
گورش برمید  خاک بر سر
این گنج حکیم  عالم افروز
عشقی است بلای جان و پر سوز
تصویر بلند کامیابی
در شعر حکیم جام یابی
مصرع  که شماره اش چهل شد
با دیدن خمسه اش خجل شد
پایان دو گانه ام چنین است
" مهدی" سخنش چه دل نشین است !
مفعولُ مفاعلن فعولن
ربّی فَتَجاوَز! اَی غَفورُُ !
🌷مهدی موسایی  دزفول
دوشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۷ 🌷

 

 

مهدی موسایی

  • متولد:
  • محل تولد:
,
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: با 0 رای

نظرات

تنها کاربران ثبت نام کرده مجاز به ارسال نظر می باشند.
در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.