در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست
 

سیلاب

شاعر: مریم محبوب

24 فروردین 1398 | 98 | 0
افســوس که عــالــم همـــه را آب گرفتـــه
این عالمیـــان را همــگی خـواب گرفتــــه
 
افســوس که ایـن غــرقه خواب ابـــدی را
این گـردش پـر جــذبه گــرداب گرفتــــــه
 
امیـــــد ز کـف رفتـــــه و آمـال فســــرده
دریــای خروشــــان تب مــرداب گرفتــــه
 
توفیـــــر ندارد دگــرم دوسـت به دشـــمن
چون دون صـــفتی دامن احبــاب گرفتــــه
 
مسـت است کنـــــون زنگی بیـــداد زمانه
کز خون دل و دیـــــده میِ نـاب گرفتــــه
 
درپیـش نگاهم همه جا غرق سراب است
با آنکــه دو چشــمم سر ســـیلاب گرفتـه
 
سـوداگر ما بیــن چه زیـان ها زده بر ما
آن ســیم گران داده و ســــیماب گرفتـــه
 
گردون دل عشـــاق به زنجیـــر فتـــــاده
تصــویر دل غمــــزده در قاب گرفتـــــه
 
سرخیِّ شـفق تیره تر از چهره شـنگرف
نیــــلیّ فلک رنـگ ز عنــــاب گرفتــــــــه
 
عفــریـتـــه بـازیــــــگر دوران  ز دل ما
هم توش و تـوان بـرده و هم تاب گرفتـه
 
لولی صفـــتان بر در میــخانه نشـــسته
عقبی طلبــان گوشـــه محــراب گرفتــه
 
پهنـای زمیــن پــر ز هیــاهـوی دو گانه
خورشــید زمان تیــره و مهتــاب گرفتـه
 
معـنای سـخن نزد سخن سنج تمام است
یعنی که سـخن بهـره از این باب گرفته

مریم محبوب

مریم محبوب

  • متولد:
  • محل تولد:
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: با 0 رای

نظرات

تنها کاربران ثبت نام کرده مجاز به ارسال نظر می باشند.
در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.