در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست
 

یار زیبا

شاعر: علی رضایی پور مشیزی

13 شهریور 1398 | 120 | 0
در سکوتی سرد در تنهائیم جا مانده ام
در میان باورم بی یار و تنها مانده ام
چون دلم هر دم به سویی می رود پرسه زنان
اصل را گم کردام  با فرع  اینجا مانده ام
جای من اینجا نبوده عالمی دیگر کجاست؟
غافل از آن یار زیبای دل آرا مانده ام
کاش می شد لحظه هایم صرف دیدارش شود
چون خلوصی نیست در کارم چه رسوا مانده ام
لشکری از خوب و بد در جنگ دائم تا ظهور
چشم در راه عزیزم چون مسیحا مانده ام
قول نزدیک است" ناظر" عزم خود را جزم کن
تا بگویی همچو مجنون من چو لیلا مانده ام
سروده علی رضایی پورمشیزی تخلص ناظر
جمعه 1398/06/08

علی رضایی پور مشیزی

  • متولد: 1354/02/21
  • محل تولد: کرمان
  • لیسانس ماشین ابزار
  • هرچه دارم لطف بی پایان اوست#جان چه قابل تا کنم قربان دوست*یک بیت از سروده‌های حقیر
,
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: با 0 رای

نظرات

تنها کاربران ثبت نام کرده مجاز به ارسال نظر می باشند.
در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.