در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست
 

یکرنگی

شاعر: علی سلطانی‌نژاد

28 آبان 1398 | 146 | 0
شب از یکرنگ بودن، در دلش مهتاب می‌افتد
و  یا  تصویر  مه،  در خلوت مرداب  می‌افتد
 
امان از لحظه‌ای کز چشم‌های پر تماشایش
هزاران وسوسه  بر سینه‌ای  بی‌تاب می‌افتد
 
رفاقت  با  خدا  کن، تا هوادار دلت باشد
که  حتّی  اتفاق  عشق،  در  محراب  می‌افتد
 
نگاهی کز حیا بر خاك راهی خیره گردیده
به تقدیرش،، نهایت دلبری جذّاب می‌افتد
 
زلیخا، رسم کردش، از پی  مردان  دویدن  را
ببین  با شرم یوسف، رسم‌ها از  باب می‌افتد
 
نباشی غرّه‌ بر چیزی‌که  حق بخشیده‌ات،رستم!
که داغی بر دلت از غصه ی  سهراب می‌ افتد
 
دهان  وا  کرده ای، باید  بیندیشی به گفتارت
که   ماهی  با  دهان  باز،  در  قلّاب می‌افتد
 
اصالت در لجن‌ زاران دنیا هم نمی‌میرد
چو آن تقدیر نیلوفر، که در گنداب می‌افتد
 
#علی_سلطانی_نژاد

علی سلطانی‌نژاد

  • متولد: 10/2/1355
  • محل تولد: Ramhormouz
  • مهندسی مکانیک
,
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: 5 با 1 رای


نظرات

تنها کاربران ثبت نام کرده مجاز به ارسال نظر می باشند.
در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.