در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست
 

رباعی

شاعر: حمیدرضا محمودیان

23 مرداد 1392 | 406 | 2
هبوط آدم از ابتدا یک اسم بود
عشق آدم به حوا کاملا محرز بود

سیب یا گندم ما را چه فرقی میکند؟
وقتی لبخند حوا را آدم طلسم بود

حمیدرضا محمودیان

  • متولد:
  • محل تولد:
,
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: 3 با 2 رای


نظرات

محمدرضا محمدی.شیدا
04 شهریور 1392 11:04 ق.ظ
سلام


فکر بکری در پشت این شعر بود
اما بی وزنی اش به رباعی جسارت می کرد
قافیه هایش اصلا به هم نمی خورد و تناسب یک دستی نداشت

سعی کنید برای تبحر یافتن در سرایش رباعی از اشعار بیدل دهلوی غافل نگردید
مجموعه رباعی های گزینش شده در انتشارات فصل پنجم هم به شما خیلی کمک خواهد کرد
موفق باشید

فائزه محمودی
25 مرداد 1392 09:54 ق.ظ
سلام.........
اندیشه ی خوبی بود پشت شعرتون
ولی جسارتا ایا محرز و اسم و طلسم هم قافیه میشن؟
اسم و طلسم میشه ولی محرز نه........
ببخشید منو ....
شاد باشید و شاعر

تنها کاربران ثبت نام کرده مجاز به ارسال نظر می باشند.