در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست
 

شعر بی غرض

شاعر: سیدوحید حسینی

23 شهریور 1392 | 467 | 2

ترسم که دگر شعر در آیات گذارم

از سیف امیرم، به چه ابیات گذارم

 

این بذله ی شعری نه که از روی غرض بود

نقدت چو دوایی ست که بر روی مرض بود

 

تنها زایده ی تخیلات ذهنی من بود... :دی

سیدوحید حسینی

  • متولد:
  • محل تولد: کردکوی
,
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: با 0 رای


نظرات

امیرحسام یوسفی
25 شهریور 1392 12:33 ق.ظ
افتادگی آموز اگر طالب فیضی
هرگز نزنم نقد به شعری که قشنگ است
اصلا "نهراس" از بدیِ لحن من ای دوست
شمشیر من افتاده ولیکن که تفنگ است
ای سیدنا قافیه با وزن بیاموز
ابیات تو بر پیکره ی من چو فشنگ است

24 شهریور 1392 01:58 ب.ظ
خدا رو شکر از روی مرض نبود!

تنها کاربران ثبت نام کرده مجاز به ارسال نظر می باشند.