در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست
 

روبند

شاعر: علیرضا کاشی پور محمدی

06 اسفند 1392 | 488 | 2

وقتی که طرح ترا می زنم اتود

زل می زنی به من

می ریزی ام به خود

گویی که در عبور نگاهت به ناگهان

من کشف می شوم

مثل پرنده ای که نفس های روشنش

پس می زند به ناز

روبند آسمان

علیرضا کاشی پور محمدی

  • متولد:
  • محل تولد: مشهد
  • فوق دیپلم امور آموزشی
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: 4 با 1 رای

نظرات

رضا سهرابی
06 اسفند 1392 10:52 ب.ظ
یا بهتره بگیم توی این شعر حداقل جایی نداره اتود....



راحت میشه به نظرم با قلم عوض بشه...البته نظر شاعر مهمه:)

سیامک نوری خلیله ده
06 اسفند 1392 10:37 ب.ظ
به نظرم اتود در شعر جایی نداره...

تنها کاربران ثبت نام کرده مجاز به ارسال نظر می باشند.