در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست

(آرشیو ماه آبان 1391)

دفتر شعر

دوست داشتن...

دوست داشتن 
زمان نمی شناسد
جاده ای است
که هر گاه قدم می گذارم
به تو می رسم.

سعید فلاحی(زانا کوردستانی)


22 فروردین 1398 109 2

دل به دریا زده...

برای داشتنت
به دریا زدم
دلی را
که از آب واهمه داشت.!

سعید فلاحی(زانا کوردستانی)
#چامک


21 فروردین 1398 105 1

این حسین است

این حسین است  که آقای جهان خواهانش
هر که بُد بی سر وسامان،  بدهد سامانش
نور از پرتو حسنش بدرخشد چون ماه
سرخ چون‌خون شود آن صورت و آن دامانش
هر مَلک می رسد از عرش دهد تبریکی
نور از دیده  ببارد وَ شود نالانش
ماه شعبان چو رسد جشن به پا می گردد
هر کسی عرضه کند پیشکشی شایانش
گر که " مهدی " بنویسد سخنی یا شعری
آرزو کرد که بیند به جهان جانانش
بهتر از این چه نویسم به حضورش   آخر؟
چون در آغاز حسین است وَ هم  پایانش
🌷مهدی موسایی   دزفول
سه شنبه ۲۰ فروردین ۱۳۹۸ 🌷


 


20 فروردین 1398 131 0

خال لبت...

این روزها
دست هایم... 
بد جور بوی حافظ می دهند!
از بس که تفال زده ام
و خال لب تو پیدا بود.

#چامک
#سعید_فلاحی (زانا کوردستانی)


20 فروردین 1398 110 1

فصل ها

#فصل ها

در انتهای فصل ها 
رفتن است و آمدن 
مردن و زندگی 
مهم نیست گلی می شکفد یا می میرد 
کسی می آید یا می رود 
تو نباشی 
تمام فصل ها پائیزند.


#سعید_فلاحی (زانا کوردستانی)
شعر سپکو


20 فروردین 1398 39 1

سیل

هرچند که کوچک است ،راهی شده است
قربانی دردو بی پناهی شده است
عید آمده است و کودک همسایه
در سیل سیاه شهر ماهی شده است
***********
بردوش گرفته اند،تاکی شده است
انگار که از بهار شاکی شده است
سیل آمده،حیرت زده ام بابایم
افتاده درون آب، خاکی شده است
*************


20 فروردین 1398 134 0

نوبرانه

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم



حالا که رسیده‌ای، بیا! آه بیا...
یکبار فقطبا دل من راه بیا
آخر چه کنم که دست من کوتاه است
ای میوه‌ی نوبرانه! کوتاه بیا



19 فروردین 1398 145 0

فرّو الی الحسین

من زیر پرچم تو فقط خیر دیده ام
با تو به عرش نه به خدا هم رسیده ام

شادم از اینکه با غم تو آشنا شدم
با هر چه شادی است،غمت را خریده ام

هر گاه پای روضه ات اشکم‌ چکیده است
آنرا به جای سرمه به چشمم کشیده ام

 فرّوا الی الحسین..‌ امامم چه خوب گفت
از دست غم همیشه به سویت دویده ام

حب الحسین نقطه آغاز دوستی ست
از هر که با تو نیست ولی دل بریده ام

شاعر شدم که از تو بگویم چرا که هست
نام تو بهترین غزلی که شنیده ام

هم سر بریده هستی و هم سر بلندِ عشق
عاشق تر از تو در همه عالم ندیده ام...


19 فروردین 1398 36 0

چامک های ظهور

چامک ظهور

۱. بیا تا صبح هایم را
با تو به خیر کنم،
بگذار صبحِ حضورت را
فرجی شود.
 
۲. هزار و سیصد و نود و عمری است
که منتظرت نشسته ام
نمی آیی؟!
 
۳. جمعه گذشت
و تو از نیامدنت نگذشتی
تصدقت
صبح صادق حضورت را
طلوع کن.

۴ - به امام زمان(عج)
هزار و چهارصد و چندی
گذشت از آمدنت اما
فقط خیال تو با من بود
همیشه منتظرت هستم...
ولی همیشه نمی آیی
 


19 فروردین 1398 83 0

سرزمین مقدس ام...

  1. بانوی من
    سرزمین مقدس ام
    به شکوه و آرامش
    بیستون می مانی
    و ابروانت
    طاق بستان ساسانی است

    تندیس تنت
    گنج نامه من است
    که سر از هگمتانه در آورده است
    و قامت بلندت
    به درختان بلوط
    زاگرس می ماند
    و من،
    به غربت کوردستان می مانم
    مهجور و ناشناخته و پر از درد.
     

    سعید فلاحی



19 فروردین 1398 94 0

بهار

بهار

می کنـد درفصـل گل صـحن چمـن آبـــاد  باد  برگ میــرقصد به روی شاخه شمشاد شاد

می نـوازد شــاخ گل در ســاحت گفتــار تار  بــر کمـــر بنــدد دو صـــد زنجیــــره زنّـار نار

آیداز آنسوی گلشن ازسوی شب بوی بوی   می کنـد گل در چمـن از جانـب ابـروی روی

ســـرو گســتـرده کنــون از قامت انــدام دام   می شــــود بـاد بهــــاری در چمــن آرام رام

دلبـــر باغ است ســنـبل بـرده از اصــنام نام   بــاده مســتی بـرآرد صــبح بی فــرجام جام

بـاد بر شــاخ درختـان می زند با چنگ چنگ   آنچنــان کز شــوق پیـروزی زنـد آهنگ هنگ

رو نـــواز از شـــور مسـتی در کنـار رود رود  گوییـا ســوزانـده اند از دولت مســعـود عـود

آری اینـک در گلســتان گـوهـــر کمیاب  یاب  ســاغر گل را بــده در دامـن مهـتــاب تــاب

اندریـن فصــل بهـاران رو کنـــار جوی جوی   تـا گزینی در میــان گلشـن مُشـکوی کوی

مریم محبوب – ۱۳۶۶

مجموعه شعر خیال سیال

 رود یا عود، سازی ایرانی از رده سازهای زهی زخمه‌ای است
 


19 فروردین 1398 82 0

همراه بهار

سرسبز ترین فصل جهان فصل بهار است
                            بر سدر نگه کن که بر آن دانه کُنار است
پروانه ببین هر طرفی روی گلی هست
                         از بوی گل از شهد گلابش چه خمار است
این بوی معطّر ز شکوفا گل این باغ ،
                            همراه بهار است چو یارم به کِنار است
زیباست شقایق  که در این دشت نشسته است
                           ابروی نگارم چو کمان بهر  شکار  است  
بر صفحه گیتی بُود این نقش نگارین:
                           از دام‌رهید آن‌که دلش سوی نگار است
از مرکب خوب است که از دام رهیده است
                    عاقل نگرد تا چه خورَد؟ بر چه سوار است؟
آیات خداوند بر این گنبد گردون‌
                       گاهی سرِ یک سرو  وَ یا پیش چنار است 
سبز است زمین   دانه تسبیح بگردان
                     سرخیّ شفق بین که چو سرخیّ انار است
بنشین  لب جویی که درخت است کِنارش
                             هنگام‌بهار است وَ هنگام قرار است

این روزه شعبان‌که بَرد وسوسه از دل
                          چون ابر بهاری رَود او پا به فرار است
هر روز و شبی نامه اعمال نگه کن‌
                  بنشین و ببین‌ گردش دل بر چه مدار است؟
خوشبخت هر آن دل که رود سمت خداوند
                       بدبخت که با نفس بدش گرم قمار است
" مهدی " به بهاران که چنین شعر سروده است،
                از سیل که ویران کند این دشت   فکار است
زین سیل دمادم‌ که در این دشت روان است
                        آسوده نباشیم‌ که دل تحت فشار است
زخمی که به دل می زند این سیل بلاخیز
                         ویرانگر این‌خانه وَ این‌حال نزار است
چون  اشک ‌ز چشمم برود سیل در این دشت
                      از داغ بلا دیده به دل  گرد و غبار است
برخیز و به هر نحو کمک کن به ضعیفان
             با من تو مگو: او ز چه ایل ؟ از چه تبار است ؟
آن چیز که فاسد کند این قدرتِ انسان
                       تبعیض و تمسخر وَ تعصب وَ نقار است
 
از لطف خداوند بگفتم سخن از دل
                         الطاف خداوند که بیرون ز شمار است
خوش گفت سخن سعدی از الطاف الهی
                       در باغ ادب  نغمه زنی همچو هَزار است
به به که چه زیبا سخنم خاتمه یابد
             این گفته شیخی است که بیرون ز شعار است
گر سیرت زیبا به کف آری تو به سختی
                    بهتر ز نشانی است که بر سنگ‌مزار است
🌷مهدی موسایی  دزفول
یک شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۸ 🌷
 


19 فروردین 1398 42 0

واگویه ( همدردی با مناطق سیل زده)

واگویه به لهجه دزفولی  برای همدردی با مردم صبور مناطق سیل زده 
🌻به امید بازسازی شهرها و مناطق سیل زده 🌻

اِ سیل که پلدختَرَ بُوردی
سِل پُش سرِ خود کن که چه کُوردی
ای سیل که بُوردَ خونِمونُم
اَ حال دلُم سی یِش چه خونُم؟
اِ بختِ زغال گیل گِرایات
مهدی اَ غَمُم  کُتی سُرایات
اِ اُ وُ زِمین شُمو چِتو  بید؟
اِ ماری زَنات تیات نَم‌ دید
عقلِش مَری اَ سَرِش پِرِس بید
ای اُ دلِش اَ زِمی گِرِس بید
ای اُ که مُو دیدُم مَسِ مَسَه
دَس پامَه تو بی چطوری بَسَه
اُ بُورد اُمونُ شرقِ ایلام
رفتَه اَ دَسُم اثاث و پیلام
بُوردَه اَ دَسُم هر چی که داشتُم
پِه کُلِی امید زِمیمَ کاشتُم
نه مال و مَنالی   همَه رفتن
یارانَمَه هی  که پیلِ نَفتن
چاره نبیار  چطور مو بینم‌
رفته اَ دسم کلّ ستینم
سِلُم تو مَکئن ری یِت سیَه با
اَ درد و بلا  بی نَمگِرُم جا 
رَ  نی  که کَسی کمک فِرِسنَه
گُلیام اَچَن بِگُم  کمک  گِرِسنَه
خونُم خراب  چه چاره سازُم ؟
یان  مثلِ قماریَه که وا  مُ بازُم
شُکرِت اِ خدا  کَسی ندارُم
فکری تو کُنات که بیقرارُم
عَزیِه لَقُمَه تو چارَه سازِش
ای شهرِ مُونَه دوبارَه سازِش
(ای شهر که  بید عشقِ نازُم
پلدخترَ وا دوبارَه سازُم )
🌷مهدی موسایی  دزفول
جمعه ۱۶ فروردین ۱۳۹۸‌🌷


17 فروردین 1398 87 0

بیتاب

اندیشه های سرگران
میـان آســمان خورشــید و مــاه و اختــران بیتـاب به پهنـــای زمیـــن امــواج بـــحر بیـــــکران بیتــاب
فتــــــاده پیــــکر انـدیشـــه های آدمی بی ســـر به ســرهای گـران اندیشـه های سـرگران بیتـاب
میــان بــزم جان دلــهای بی ســامان برآشــفتــه به بـزم سـرد دل آتــش گرفتــه مــرغ جان بیتــاب
دو نیــمه گشــته از ایـن کشـمکش ها پیکر عالم جدا گــردیده از هـم ذرَه هــای ایـن جهان بیتـــاب
میان خاک مدفون گشته بغضی بی امان خاموش به کنــج ســینه ها فریـادهای نیـــمه جان بیتــاب

پاییز 1369

 


17 فروردین 1398 84 0

از شیر خدا همت ره جو

پروانه در آتش شد و " آواز نیامد
کآن را که خبر شد خبری باز نیامد"
من قصد بکردم که رسم‌بر سر کویت
افسوس که آن اشتر جمّاز نیامد
پرواز کند دل به حریمت چو صفا یافت
دل صاف نشد  باز به پرواز نیامد
 چون حافظ و سعدی وَ نظامی وَ عراقی
جز یاد خدا همدم و دمساز نیامد
دیوان‌غزل های تو ای شمس سحرخیز
تاجی سر آن‌کس که سرافراز نیامد
هر کس به زبانی به صد افسون ز در آمد
گر شِکوه کنی کس به تو همراز نیامد
از بس که نوشتم و عمل هیچ نکردم 😀
عمرم به سر آمد  بت طنّاز نیامد
" مهدی " ز علی شیر خدا همّت ره جو
او پیش خدا با حسد و آز نیامد
🌷مهدی موسایی   دزفول
پنجشنبه ۱۵ فروردین ۱۳۹۸ 🌷
 


16 فروردین 1398 103 0

لکه

دیگر یقین دارم‌ نخواهم‌ یافت مرهم

از دوستان آزرده ام ‌از دشمنان هم!



خورشید من ! بگذار در هجرت بگریم

مثل گل خورشید، شبنم پشت شبنم



وقتی کسی معنای حرفت را نفهمد

فرقی نخواهد داشت دنیا با جهنم



از غم رفیقی با وفاتر در جهان نیست

همراه شو ای عقل دور اندیش با غم



"او" مهربانی کرد، می شد بازگیرد

جای بهشت و باغ، حوّا را ز آدم!



چون قطره های ریز باران در دل سنگ

بر قلب تو تاثیر خواهم داشت کم کم



امکان ندارد یک نفر بی نقص باشد

من ماه را با لکه هایش دوست دارم...


15 فروردین 1398 107 0

چه دانی؟

ای دل تو ز شب های ده و چار  چه دانی؟
از ظلمت و غم های شب تار چه دانی؟
تو " غنچه خوابیده چو نرگس " به زمانی
از هجر وَ از رنجش و از خار چه دانی؟
از گردش ایام‌فقط حال بدانی
از ماه وَ از سال وَ از پار چه دانی؟
گنجی است نهان در دل ما  داده خداوند
از گنج نهان  خفته بر آن مار  چه دانی؟
منصور که از عشق خداوند سخن گفت
دعویّ انا الحق زد و از دار چه دانی ؟
هر کس که پرستش بکند حضرت حق را
ماواش بهشت است تو از نار چه دانی ؟
از بار گنه خسته شدم، درگه حق کو؟
شرمنده از این‌بار، از این بار چه دانی؟
انواع غذا بود که خوردیم همیشه
از حال فقیری که بشد زار  چه دانی؟
از نفس گنه کار  به جایی نرسیدیم
زشتیّ و پلیدی ز سگی هار چه دانی ؟
هر کس به تماشای نگاری است  و لیکن
از آنکه بُود منتظر یار  چه دانی؟
از حبّ علی کم نگذارید  که این کار،
ناجی است به محشر، تو از این کار چه دانی؟
" مهدی" ز خداوند طلب بخشش و رحمت
از بانگ‌ مَلَک چون بزند جار  چه دانی؟
🌷مهدی موسایی  دزفول
پنجشنبه  ۱۵ فروردین ۱۳۹۸‌🌷


15 فروردین 1398 86 0

بلبل به گلستان

بلبل به گلستان جهان باز چه دیدی؟
بر غنچه نشکفته گل  راز چه دیدی؟
ایام گل آیی به گلستان خوش و سرمست
بر صفحه گیتی تو ز آغاز چه دیدی؟
صد نغمه مستانه ز هجران بسرایی
بر دامن آن صورت طنّاز چه دیدی؟
تا پرده ز رخسار جمالش بگشایی
بر گل بسرایی  تو ز آواز چه دیدی؟
تا خنده زند گل  تو شوی مست به گلزار
بر گو: تو از آن ناوک غمّاز چه دیدی؟
هنگام بهار است و عزیزان به تماشا
ای طایر فرخنده  ز پرواز چه دیدی؟
"جمعی به تو مشغول" و تو مشغول تماشا
" مهدی"  ز تو پرسد: تو از این ناز چه دیدی؟
🌷 مهدی موسایی  دزفول
پنجشنبه ۱۵ فروردین ۱۳۹۸ 🌷


15 فروردین 1398 122 0

هلاک یک نفر آرایش لشکر نمی خواهد


دل آشفته‌ام حال مرا بهتر نمی‌خواهد
که مرغ با قفس خو کرده بال و پر نمی‌خواهد

از این لبخند غمگین می‌شود فال مرا فهمید
بیان حال ما دیوانه‌ها منبر نمی‌خواهد

گذشتی با رقیبان؛ مست و سرکش، اخم در ابرو
هلاک یک نفر آرایش لشکر نمی‌خواهد

نصیب هر که عاشق شد بغیر از اشک و حسرت نیست
از این دریای آتش هیچ کس گوهر نمی‌خواهد

کسی که می‌گذشت از خنده‌های دیگران تا تو
تو را با خنده‌های دیگران دیگر نمی‌خواهد


 


15 فروردین 1398 30 0

عید پیغمبر ما

پای بر کوه بنه  تا عظمت دریابی
دل عزیز است همان دل که بود دریایی
ای خوش آن‌ دم که تو با همنفسانت باشی
گل وَ بلبل که هنرمند زند بر کاشی
نقش این عشق ببین در همه جا پیدا هست
هر کسی از می معشوقه خود باشد مست
 عید پیغمبر ما حضرت احمد زیباست
هست شیرین دهن او   چون سخنانش شیواست
رحمتی بر همه عالم ؛ همه عالم از اوست
ای خوش آن کس که گرفته است به دل او را دوست
نیست بر دل به جز از نام نکویش نامی
کاش "مهدی"  بدهد حضرت احمد جامی
اینچنین نام‌نبی نقش زند بر هستی
همچو یک‌قطره به دریا برسم از مستی
او که شد ختم رسل  ختم کنم بر این حال
من فرستم به نبی یک صلواتی با آل
🌷مهدی موسایی  دزفول
چهارشنبه ۱۴ فروردین ۱۳۹۸ 🌷


15 فروردین 1398 98 0
صفحه 10 از 229ابتدا   قبلی   5  6  7  8  9  [10]  11  12  13  14  بعدی   انتها