در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست

(آرشیو پدیدآورنده علیرضا کاشی پور محمدی)

دفتر شعر

سخن تازه

مرا سخنی تازه در راه است

که می سرایدم

به لحنی وارونه تر ازآن چه به ذهن تداعی می کند

حرفی نه عجیب تر از

دیدن شعبده ای به دایره تماشا

ونه نجیب تر از

اعجاز روح گستر رسولان

کلمه ای شاید

که رگان بسته ی تردید را

می گشایدم .



11 اسفند 1392 444 1

روبند

وقتی که طرح ترا می زنم اتود

زل می زنی به من

می ریزی ام به خود

گویی که در عبور نگاهت به ناگهان

من کشف می شوم

مثل پرنده ای که نفس های روشنش

پس می زند به ناز

روبند آسمان



06 اسفند 1392 492 2