در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست

(آرشیو پدیدآورنده زهرا هدایتی متین )

دفتر شعر

غزل1

دوای تلخ غمت را بریز درکامم
بزن به گردن من تیغ تا بیارامم

هوای لمس تنت کرده باز دستانم
چه قدر فاصله داری ز من، گل اندامم!

بیا بیا که نفس تا نفس غمم، داغم
شکر بپاش ز لب های خویش در جامم

دعا دعا، نگران، شب به شب کنم. اما
شبیه قصه ی فرهاد گشته فرجامم
 شبیه قصه ی فرهاد گشته فرجامم ...


15 شهریور 1391 917 5