در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست

(آرشیو پدیدآورنده حمید علیمردان)

دفتر شعر

وطن

 

وطن                  

وطن نامت حریم امن ایمان

وطن نامت فراوان از شهیدان

وطن سبزی بسان ماز و گیلان

وطن سپیدیت، مزّین بنور یزدان

وطن سرخی بنام خون ایران

وطن ریگ کویرت ، خاری بر چشم حسودان

وطن کوهت استوار            

وطن رودت خروشان

وطن آبادیت ، باشد به سامان

وطن مهدِ جوانان و دلیران

وطن خاکت، مبّرا از ذلیلان                               

وطن از غرب و شرق ات  تا به سیستان

وطن ازشمال و جنوب ات تا به آذربایجان

 وطن نامت همیشه باشد ایران .



17 دی 1393 472 0

عصر من

عصر من

عصرِ من عصرِ عذاب

همه آدماش بی خواب

خونه هاش بی سرپرست

سفره هاش چشم انتظار

چه خبر ؟

یه لقمه نون یه جرعه آب

عصرِ من عصرِ عجیب

همه آدماش غریب

انداما همه نهیف

چهره ها عوام فریب

عصرِ من عصرِ پَرگار

همه آدماش بیکار

خیابوناش چقد شلوغ

همه حول یک شعاع

غافل از پروردگار

عصرِ من عصرِ کبود

همه آدماش حسود

فکراشون همه پلید

عاری از قلبِ سپید.

عصرِ من عصرِ تگرگ

ظهورِ ربات بی بُته و برگ

آغار قحطی جان ،ریزش رگ

اوج پیدایش مرگ

 عصرِ من عصرِ شکاف

عصرِ بیهوده دویدن به سَرِقلّه قاف

عصرِ چسبیدن استخوان به ناف

عصرِ زنگ خوردن شمشیر تو غلاف 

عصرِ من عصرِی چنینِ

عصرِ حسرت  عصرِ آه

عصرِ خستگی کار جای رفاه

پائیز 93 تهران



16 دی 1393 582 0