در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست

(آرشیو پدیدآورنده حسن رحمانی نکو)

دفتر شعر

سیاه مشق اول

کام من، تلخ تر از قهوه ی قاجاری هاست 
جبر تو، ساده ترین حالت ناچاری هاست

اسم تو روی لبم بود که ترکم کردی 
دوستی با رقبا، عادت سیگاری هاس ت


مرد وقتی که هوایی بشود، سالم نیست
که زمین گیر شدن، حکمت بیماری هاست

اولین خون زمین ریخته، خون عشق است
شاید این فلسفه ی خلق خودآزاری هاست

دست در جیب، قدم می زنی و میدانم
کشف دستان تو انگیزه ی بسیاری هاست

با همان پیرهن پاره، شفا داد، عزیز!
گاه آزاد شدن، بند گرفتاری هاست


رود دریا شدنی نیست، اگر بنشیند
لذت وصل، به جان کندن و دشواری هاست

 

حسن رحمانی نکو



07 اردیبهشت 1394 782 2