در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست

(آرشیو پدیدآورنده احمد ودودخواه)

دفتر شعر

اینجاست

دل به زنجیر محبت زود عادت می کند دوست با رفتار دل حس سعادت می کند هر چه محکم تر شود، محکم محبت می شود جان دمادم قصه های سخت حکایت می کند خسته چون بر چشمه و سوز بیابان می رسد جرعه ای نوشیده احساس رضایت می کند پر شده با این غزل پیمانهٔ اعضای من پادشاه سر زِ احساسم روایت می کند صبحدم چون دیده مشغول تماشا می شود مستی اش جام صبوحی بینهایت می کند رهگذر، گل را بچیند، باغبان گل پَروَرد او به زخم دل زند، وین گل عمارت می کندv آشنایان و غزلخوانان شهادت می دهند «احمد» این ابیات را با دل هدایت می کند ودودخواه


17 بهمن 1397 24 0