در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست

(آرشیو پدیدآورنده نیره مختاری)

دفتر شعر

العجل ای آخرین دُرٌ زمان...

ای غروب غیبت تو, نوبهار عمر من
آفتاب العجل در کوچه های عصر من

ای قنوتت هم دعا بهر غریب
تو بخوان این آخرین امن یجیب

قبله راز و نیاز من تویی
“مستجبات نماز من تویی“

صبح هر جمعه دعای ندبه ام
می ترواد از دل پر غصه ام

تا به کی ای آفتاب پشت ابر
گریه, ناله, صبح جمعه, هر سحر

مادرت در پشت در خواند تو را
جد عطشان تو هم خواند تو را

العجل ای مهدی صاحب زمان
العجل ای آخرین دُرٌ زمان



22 فروردین 1392 556 5

شاخه ای از پیچکم

تار زلفی را به پای خویشتن پیچیده ام  
عقل خود را با دو دست خود رسن پیچیده ام

شور محفل ها همه آه سحرگاه من است
همچو دود شمع در هر انجمن پیچیده ام

تیشه ی فرهادم و در بیستون افتاده ام  
ناله ی مجنونم و در هر دمن پیچیده ام

خنده ام  آلوده است بر خون دل

همچو  غنچه خنده را من در کفن پیچیده ام

داستان زندگانیم همه موج است و موج
اشک دیده آه دل را در سخن پیچیده ام

هرکه من را بیند از چشمش کند اشکی روان
شاخه ای از پیچکم بر خویشتن پیچیده ام



25 بهمن 1391 485 2

باید گلاب آورد

با آسمان تقسیم کن زینب غمت را                                           
مگذار بر روی زمین این ماتمت را

حزن تو آورده ست مادر را به اینجا                                              
شاید تسلایی دهد زخم دلت را

اصغر تلظی می کند بر روی دستان                                             
از دست دادی تو مگرآب آوردت را

ناله مکن دیگر رباب از بهر طفلت                                                 
زهرا ز کوثر سیر سازد اصغرت را

با خون سر رنگین نمودی زلف خودرا                                            
باید گلاب آوردو شست زخم سرت را

بر روی نیزه میرود آن جان خواهر                                              
آهسته تر تا او ببسود حنجرت را

دختر زناقه می فتد برخاک صحرا                                                 
او با نگاهش می کشد گویی دلت را

اینجا همه دل ها پر از زنگ حرامیست                                         
گویی نمی فهمند قرآن خواندنت را

                                                                                      
گویی نمی بینند قرآن خواندنت را


15 بهمن 1391 666 9