در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست

(آرشیو پدیدآورنده محمد علی احمدی)

دفتر شعر

جمال تجلی

تقدیم شد در کمال خامی برمحضر مادر ملکوت جان و جان هزار آسمان


تویی که منزل جانی به اوج عرفانم     
چگونه از تو بگویم چه از تو می دانم

تویی که نقطه ی عطفی به اوج باورها    
تویی که آتش عشقی به موج ایمانم

تویی تو آیه ی مستی ز سوره ی باده        
تویی تمام می ناب در خم جانم

بیار خیمه ی عرش از برای استشفا        
همان سپهر که من چادر تو می خوانم

تو از تبار تجلی تو از محیط محاط      
و من به دایره ی جلوه ی تو حیرانم

تویی تو مادر ملک تمام هفت اقلیم       
ومن به وصف تو در گل هنوز می مانم

تویی که مادر جانی و جان خسته تری    
الاجمال تجلی به طور جانانم


20 اردیبهشت 1392 394 5