در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست

(آرشیو پدیدآورنده م. مزیدی)

دفتر شعر

پاییز سلام

ای فصل ترانه ی دل انگیز سلام

از لحظه ی عاشقانه لبریز سلام

بدرود هوای گرم تابستانی

ای فصل خوش آب و رنگ پاییز سلام



03 مهر 1394 964 1

آشفتگی

در این اوضاعِ عقرب در قمر گم

در این آشفتگیِ حالِ مردم

نگه کن رونق بازار ما را

رکود اندر رکود اندر تورم


25 آذر 1393 658 1

فعل نفهمیدن

وقتی که تا یک ماهِ آینده

دولت به اجرا می گذارد

طرح یکسان سازیِ نرخ رفاقت را

وقتی محبت

در میانِ ده قلم کالا،

                       ضروری نیست

سرخطِ اخبار جهان وقتی

بسیار بیش از مهربانی، عاشقِ جنگ است

چون می شود

کمبود ها را با کمی یارانه جبران کرد

وقتی که باران نیز

رفتار او سرشارِ تبعیض است

فعل نفهمیدن

در جمع پرتشویشِ خصلت های انسان

بهترین چیز است



25 فروردین 1393 353 1

تردید

تردید در اندیشه مان جاریست 

             گم کرده ره سر می نهیم هرسو 

   گرد و غبار قرن ماشینی 

                     با سرعت سرسامِ هول انگیز 

              بگرفته سوی چشم هامان را 

با چشم های باز دیدش تار 

دستانمان را بر تن تاریخ می ساییم 

       تا شاید از تاریکی مطلق 

                           راهی به سوی روشنی یابیم



10 بهمن 1392 433 0

سه کوتاه: سپیدستان

1.

غصه باران است حالِ ابریم

با حضورت خانه را

   چون برفِ شب­ باریده

                  غافلگیر کن

 

2.

پشت نقشه

         در سپیدایِ دلِ کاغذ

آن وسط های کمی از آخرین پونس

                        جنوبی تر

ناکجا آبادِ بی رنگی ست...

 

3.

نقشه ی جغرافیا را کج کنید

شاید این دنیا،

                 کمی بهتر شود



23 دی 1392 407 1

سه کوته سروده

1.
خطّه ی خورشید 
هرگز ندیده ام چنین
             نستوه و استوار
آن سان که مردمانِ خطّه یِ خورشید بوده اند
            چون کوه، سربلند
                          چون رود پر خروش
                چون ماه شب شکن
چون خواب دلنشین
 
2.
خط خوش
ما را به خط ِ خوش نوشتی
ما خود به دستِ خویش
خط های
           کج و معوج کشیدیم
 
3.
سوغات
از سفر برگشته دستانم
   عطرِ تندِ خاطرت
               سوغات راه اوست      


13 دی 1392 374 1

هبوط دوباره


آزموده ای مرا هزار بار

آزموده ای مرا هزار نسل

آزموده ای مرا هزار سال

آنچنان که روی این سیاهِ خاکیِ زمین

از برای یک هبوطی دگر

جای دیگری نمانده است

آزموده ای و باز داده های موردی جدید

ساده می کند جواب این سوال را

احتمال رستن یک از هزار را

مورد شماره ی جدید آزمون منم

نسل یک هزارم نژاده ی بشر

آدم هزاره ی جدید

آدم هزاره ی سیاه

آزمون نسل شوربخت من

شروع ناشده تمام می شود

روز سر نیامده

روزگارِ من سیاه می شود

ناله های بخشش شبانه ام تباه می شود

من به عمق خالی درون خود سقوط می کنم

این بهشت وعده داده پیش کش

لحظه ای درنگ کن هبوط می کنم




07 دی 1392 402 0

یلدایی ترین

آخرین سرباز

ساز و برگش برف،

                       باران،

                                باد،

ایستاده بر مه آلوده گذرگاهِ سیاهِ آخرِ پاییز

تک درختِ ارغوانی پوش

در عبور آخرین سرمای تن فرسای پاییزی

می شمارد برگ هایش را

با هزاران آرزو رنگین،

به استقبال یلدایی ترین شب،

ارغوان تنپوشِ رویارنگ پوشیده ست

نوعروسِ سرخ رو،

                      پاییز،



30 آذر 1392 488 2

عصر آدینه: جمعه های جمکران

صبح جمعه زائران با پای شوق

عصر جمعه با دل ریش آمدند

ندبه های جمعه تقصیری نداشت

جمعه ها بی صاحب خویش آمدند



23 شهریور 1392 552 4

غیبت

کوته اندیشیم و
 چشم بسته مان را
 غیبت کبرایش استدلال ماست
خواب غفلت بردگان
زان رو که می گویند
             غایب نیست او
آنچه پنهان می کند او را ز چشم
پرگُنه رهتوشه ی 
              بی عذر و استغفار ماست.

 

 



16 شهریور 1392 379 4

عمر

جمعه هایی که می رسند از راه

شنبه هایی که باز در راهند

غُصه هایی که اولِ هفته

خنده هایی که آخرِ ماهند

سال هایی که می روند از عمر

عمرهایی که تند و کوتاهند

دلخوشی ها، که عمر می بخشند

دردهایی،که عمر می کاهند

مردمانی که درشبِ غفلت

روز و شب، مردمی که آگاهند

شب کسانی، که محوِ خورشیدند

عده ای روز در پیِ ماهند

چاه هایی، که مَحرَمِ رازند

عاقبت، مردمی که درچاهند



14 شهریور 1392 485 9

شهید

به بهانه تشییع شهدای گمنام و تقدیم به شهید بزرگوار مجید امیری

 

قلب من

حجم آتش یست

در سرم قیامت یست

داغ تازهای دوباره بر دلم

ای وطن نگاه کن

باز یک شهیدِ تازه آمده 

ای وطن چه با سعادتی تو

کاین چنین هنوز

هر زمان شهیدِ تازه می رسد ز راه

هان[ 

        ای وطن

                 با تو ام وطن

 چیست خون بهای خاک تو

قطره قطره خون

                 بهای ذره ذره خاک تو

خون بهای خاک تو

                       هر وجب-شهید

]


10 شهریور 1392 1160 4

عصر تحریم حرف های تلخ

نکته های ظریفِ شطرنجی

انحراف از تمام جریان ها

                    بوق ممتدِ آخرین کشتی

                   اعتراضاتِ مردمِ دنیا

عصرِ تحریمِ حرف­های تلخ

آرزوی رهایی از زندان

                   فصلِ تحریکِ جهل و نادانی

                   بازتعریفِ معنیِ انسان

قرنِ رویای کودکانِ ما

سقف هایی که برف می بارند

                   آهن و سرب و آتش و سرما

                   خوشه هایی که خشم می کارند

دشمنی های متحد، یک دست

عصرِ پردردِ دیدن و کتمان

                   دوستانی که خنجری در دست

                   توده هایِ عقیمِ بی باران

آخرِ این زمانِ پر اندوه

خشمِ خورشید و آسمان و ماه

                   استوار و سترگ همچون کوه

                   نورِ امید می رسد از راه



08 شهریور 1392 635 14

ما چگونه ما شدیم؟

ما چگونه ما شدیم؟

ما چگونه از غرور و افتخار باستان جدا شدیم؟

                                                      : « به سادگی »

این جواب احمقانه لایق کسیست

کاین چنین سوال احمقانه ای به ذهن او رسید

( یا به ذهن کنجکاو کودکانه اش هنوز هم خطور می کند )

ما در این جهانِ کوچکِ مسابقه

در میان بازماندگان جنگ

در میان شیخ های مستِ سرخ رو

شیخ های هرکدام

                   ناخدای قایقی چنین حقیر

در میان کودکان پابرهنه ی یتیم

در میان مومنانِ پنج کشته تا بهشت

در میان این تلاطم هزاره ی

              هنوز نامده هزار مرگ سرخ را

به صاحبان خانه هدیه کرده با تشکر زیاد

در میان این بهشتِ وعده داده با سُسِ اضافه و

                                                                    فلفل زیاد

             راستی چه می کنیم؟

باز پرسشی که بایدش جواب احمقانه داد!



30 مرداد 1392 366 10

مه پریرویان شیرازی

 

دانه های مستِ شهدآلودِ انگورید

             بکر و بی آلایشِ تیرِ نگاهی

                                           لطمه ی دستی

چشم ها مخمور و شورانگیز

            غنچه ی نشکفته ی لب ها

                                    عسل طعمِ جنون آمیز

در حلاوت، مه پریرویانِ شیرازید

                          واله و شیدا و بی پروا و کفرآمیز



22 مرداد 1392 329 0

سه رباعی به احترام سربازی

رفتم که حیاتِ تازه آغاز کنم

زین دام چو مرغِ رسته، پرواز کنم

من ازسرِ دلخوشی نرفتم خدمت

سرباز شدم تو را زِ سر باز کنم

****

این دغدغه های زندگی، بازی نیست

پروازِ بلند، کارِ هر بازی نیست

گیرم که مواجبی نمی گیری تو

هر خدمتِ رایگان که سربازی نیست

****

نه راحتی و قرار دارم بی تو

نه طاقتِ انتظار دارم بی تو

نه خدمتِ لعنتی تمامی دارد

نه حوصله ی فرار دارم بی تو



20 مرداد 1392 1713 6

آن مهربان کی باز می گردد؟

در کودکی

مادر بزرگِ پیرِ من

هرشب به گوشم با صدایی

کوته و آهسته کز دیوارِ دیوان نگذرد

با شور و شوقی کز دو چشمت

اشکِ شادی آورد

می گفت:

روزی که گردد

انتهای کوچه های کوفه از هر کوی و برزن باز

او باز می گردد

زان روزها راز و نیازم با خدا این بود

بن بست های انتهای کوچه ها

کی باز می گردد؟

وان مهربان مردی که روزی

مادر بزرگ و

بعدترها مادرم می گفت

کی باز می گردد؟

آن روزها من بچه بودم

هرچه با خود فکر می کردم

هرگز میان مردمان کوفه و

بن بست ها و

قلب های مردم و برگشتن او

ارتباطی من نمی دیدم

امروز اما خوب می دانم

هرگز نخواهد آمد آن یارِ سفر کرده

تا آن زمان که

انتهای قلب های

مردمان کوفه

بن بست است



17 مرداد 1392 260 0

سه رباعی

لعنت به هر آنچه آشنا و فامیل

توجان ندهی نسیه به ازرائیل

دست از سرِ من بکش، نمی دانی تو؟

این کرکره ی کشیده یعنی، تعطیل

****

از کارِ نکرده ات پشیمانی تو

هر لحظه به کارِ خویش می مانی تو

زین راه که می روی به دریا نرسی

از بس که کج و خلافِ جریانی تو

****

گیرم که به تیزی و بُزی، بازی تو

هم ساده و هم بلند پروازی تو

هرچند نود دقیقه بازیست ولی

در وقتِ اضافه باز می بازی تو

 

 



15 مرداد 1392 516 7

تنهایی

باری به هر حالی 

               که حالی باشد و

باری به هر سویی

             کز آنسو باد می آید

بی بار و بر،

حال و هوای حالمان ابری

بنشسته بر پرچینِ پر خاشاکِ باغِ آرزومان

                                             برفِ دلتنگی

ما چشم ها را بسته ایم اما

              باری به دوشِ ماست

                                         تنهایی



31 تیر 1392 236 2

آزادی به رنگ لاله سرخ ما

باد، دانه های خشم ما را

در سراسر جهان می پراکند

و ما

با فریاد تکثیر می شویم

و شکوفه های آزادی

هم رنگ لاله های سرخ گون

در تمامی خاک های مستعد

خواهند رست

این بار آزادی

به رنگ لاله های سرخ ماست

و تمامی خیابان ها و میدان های جهان را

به آزادی

تغییر نام خواهیم داد



03 تیر 1392 317 3
صفحه 1 از 2ابتدا   قبلی   [1]  2  بعدی   انتها