در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست

(آرشیو پدیدآورنده رضا اسلامی زاده)

دفتر شعر

فروردین درخت و زمین

شبی شنیدم این ندا  زمین مرا کند صدا
                                             ز خواب غفلتت درا به جان تو شود ردا

بهشت تو کنون  شده صلابتت فزون شده
                                            جوانه در جوانه کن که برف کین رود زجا

به  نغمه  قناریان   به عشوه   چکاوکان
                                           جوانی ات به سر بکن چنین رضا شود خدا  

قسم به اتحادتان به سبز و زرد برگتان
                                          ز ریشه بر کنندتان   چو فتنه ها شود به پا

درختکی نحیف و سست که دست از آبرو بشست
                                          نه داده سایه ای به کس نه درد کس کند دوا

ز بیخ و بن بکندنش حریق و دوده کردنش
                                          چنین شود نهایتش   تو در زمین نکن جفا


14 مرداد 1392 422 2