21 فروردین 1394 | 375 | 0

این مطلب در تاریخ جمعه, 21 فروردین,1394 در وبلاگ اسماعیل امینی ، منتشر و از طریق فیدخوان به طور خودکار در این صفحه بازنشر شده است.

 

این متن با همفکری جمعی از دوستان طنزپرداز تهیه شده است. با توجه به فضای پدید آمده پس از سریال در حاشیه و نیز فضا سازی های مشابه دربارۀ آثار طنز و کمدی ، همراهی اهل قلم و طنزنویسان با این متن، و ااظهار نظرشان راهگشا خواهد بود.

باغ، خندان ز گلِ خندان است

خنده آیینِ خردمندان است

 

خندیدن و خنداندن، از شاخصه‌های هویت انسانی است و انتقادپذیری از نشانه‌های فرزانگی و خردمندی است.

طنز و فکاهی و کمدی و شوخ طبعی و هر نوع بیان هنری که با اندیشه و انتقاد و لبخند، نسبتی دارد، از بنیان‌های فرهنگ انسانی است و هنرمندانی که توانایی و هنر خویش را در این مسیر به کار می‌بندند معمارانِ فرهنگ جامعه‌اند.

از همین روست که انتظار می‌رود؛ نهادهای اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و صنفی، در رویارویی با آثار طنز و کمدی و گونه‌های مختلف شوخ طبعی، از نگاه بدبینانه و مبتنی بر سانسور و حذف ، بپرهیزند و به جای افزایش فشار و تضییقات بر اهل اندیشه و هنر، خود را و جامعه را برای پذیرشِ انتقاد و طنز و شوخی مهیا سازند و با کنار گذاشتن پندارهای اسطوره‌ای و واکنش‌های هیجانی، در ترویج خردورزی و نگاه واقع گرایانه، که زمینه سازِ کرامت انسانی است بکوشند.

انصاف، مدارا و نقدپذیری، نشانۀ فرهیختگی انسان‌ها و بیانگر توسعۀ فرهنگی نهادهای اجتماعی و نماد فرزانگی جامعه‌ای است که طنز و شوخ طبعی را می‌شناسد، می‌پذیرد و بدان ارج می‌نهد و از آن استقبال می‌کند.

امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: 4 با 1 رای


نظرات

نام

ایمیل

وب سایت

تصویر امنیتی
کد امنیتی را وارد نمایید:

در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.

نویسندگان