این مطلب در تاریخ چهارشنبه, ۰۲ بهمن,۱۳۸۷ در وبلاگ سید علی میرافضلی ، منتشر و از طریق فیدخوان به طور خودکار در این صفحه بازنشر شده است.
صبح با باران تلاقي كرد چشمانت
در رگم اكسيژن آوردي.
..
ابر پوشيده بودي
بر لبم: باز باران...
مينويسم: برف
جوهر خودكار ابر است اين.
موسيقي صبح است
لبهاي داغ دلنواز تو.
نظرات