یکی از بزرگ ترین آرزوهام اینه که بدون فکر تایپ کنم
داره کم کم آرزوهام و لذت هام محو میشه!
از هیچ کاری لذت نمی برم
گاهی فقط یه درخششی مثل یه ستاره دنباله دار قلبمو روشن میکنه و رد میشه
یه نور رهگذر لحظه ای که زود تموم میشه
یه شعله باریک کبریت که با رد شدن نسیمی هم خاموش میشه اما من انتظار دارم توی این طوفان گرمم کنه...
آخرین دونه های کبریتمو روشن می کنم...
به امید روزای بهتر،روزای متفاوت تر...
پ.ن:
میگفت: زندگی آسون تر نمیشه
تو قوی تر میشی