این مطلب در تاریخ ﺳﻪشنبه, ۰۸ مرداد,۱۳۹۲ در وبلاگ شیرین خسروی ، منتشر و از طریق فیدخوان به طور خودکار در این صفحه بازنشر شده است.
پس تو نرفته بودیتنها راه را گم کرده بودیدر پشت بوته ها به صدای زنبورهاگوش می دادی.پس تو نرفته بودی و دهان فنجان ها بیهوده باز مانده بودو اشیا بی دلیل به صدای هر زنگ از جایشان می پریدند.بیست و هفتم فروردین 1392
نظرات