پرنده بود، رها بود، مثل ما كه نبود

شاعر: مبین اردستانی

23 اردیبهشت 1397 | 907 | 0
نشست  خستگي اش را تكاند روي درخت
شكسته پرهايش را نشاند روي درخت 

پرنده  از دل مجروح و جان رنجورش
چه ها چه ها  كه برايم نخواند روي درخت

دم غروب كه شد  با نسيم آوازش
پرنده هاي جهان را كشاند روي درخت

هواي لانه ي خود كرد و بال هايش را
ز گرد و رنگ تعلق  تكاند روي درخت 

پرنده بود، رها بود، مثل ما كه نبود
پرنده تر شد و پر زد  نماند روي درخت
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: 5 با 2 رای


نظرات

در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.