تو «زینب زینبِ» یک لهجه ی بی غلّ و غش هستی

شاعر: محمدحسین ملکیان

19 شهریور 1398 | 1112 | 2
تو بی تابی و این را پیچ و تاب جاده می فهمد
سر بر نی، تن در قتلگاه افتاده می فهمد

تو مظلومی و این را مادرت در سجده می داند
و حرف مادرت را تربت سجاده می فهمد

تو تنهایی و امضاهای پای نامه می گوید
و این را هر که دعوت نامه نفرستاده می فهمد

تو آرامی و این آرامش پیدای پنهان را
فقط طفلی که دستش را به دستت داده می فهمد

تو بی تابی، تو مظلومی، تو تنهایی، تو آرامی
تو را اما که با این شرح حال ساده می فهمد؟

تو «زینب زینبِ» یک لهجه ی بی غلّ و غش هستی
تو اوج نوحه ای این را مؤذن زاده می فهمد

 


نظرات

حسن عمرانی فر
08 شهریور 1399 08:58 ب.ظ
یکی از قشنگ ترین شعرهای مربوط به امام حسین است که تا بحال خواندم. شاعر از ابتدا به برخی از ویژگی‌های امام در هر بیت می پردازد و در بیت ماقبل آخر همه را یکجا گردآوری کرده است و در نهایت به زیبایی و خلاقیت تمام خواننده را به نوحه موذن زاده رهنمون می شود. احسنت به این همه ذوق

سید امیررضا خلیقی ‌پور
09 فروردین 1399 06:37 ب.ظ
خیلی زیبا...