دفتر مجازی شعر

 

می گریزم به هوایی که پر از زیستن است

شاعر: سید حمیدرضا برقعی

25 اردیبهشت 1399 | 621 | 5
از جهانی که پر از تیرگی ما و من است
می گریزم به هوایی که پر از زیستن است

می گریزم به جهانی که پر از یکرنگی ست
به جهانی که پر از گریه کن و سینه زن است

به همان جا که نفس قیمت دیگر دارد
اشک ها درّ نجف، سینه عقیق یمن است

به همان جا که در آن باد صبا بسته دخیل
به عبایی که پر از رایحه ی پنج تن است

چه خراسان چه مدینه چه عراق و چه دمشق
هر کجا پرچم روضه ست همان جا وطن است

دم من زندگی و بازدمم زندگی است
تا که روی لب من ذکر حسین و حسن است

قلب آن است که لبریز محبت باشد
تا ابد خانه ی اولاد علی قلب من است

 


نظرات

مهدی
31 تیر 1399 02:13 ب.ظ
مرحبا ، عالی

بابالو
30 تیر 1399 09:06 ب.ظ
هر کجا پرچم روضه است آنجا وطن است
مرحبا...

حمید
21 تیر 1399 09:30 ب.ظ
از جهانی که پر از تیرگی ما و من است می‌گریزم به هوایی که پر از زیستن است...
چقد مصداق این زمونس واقعا. بسیارعالی بود. خییلیی عالی بود

نوکر آقام حسین
21 تیر 1399 08:46 ب.ظ
بسیار زیبا نوشته شده بود لذت بردم. همچنان ادامه دهید.

عبدالجواد صادقی
27 خرداد 1399 10:31 ب.ظ
بسیار عالی بود مثل همیشه
خیلی لذت بردم