بعد از این ناخداتری پسرم
شاعر: نجمه بناییان بروجنی
24 اسفند 1404 |
20 |
0
با لباسِ سفید و قدِ بلند
دلرباتر شدی عزیزِ دلم
دل به دریا زدی، پرنده شدی
چه رهاتر شدی عزیز دلم
با لباسِ سفید خود رفتی
رفتی و رو سفید برگشتی
موجها گر چه بردهاند تو را
سربلند و شهید برگشتی
دشمن از دستِ خالیات ترسید
از تمام جهان سَری پسرم
افتخارِ تمامِ اقیانوس
بعد از این ناخداتری پسرم