که من شاگرد مکتب‌خانۀ خون شهیدانم

نگاهت می‌کنم از پشت قاب خیس چشمانم 
برایت باز در کنج خیالم شعر می‌خوانم

چگونه زندگی را بی تو باید بردباری کرد؟
که من دنیای بعد از رفتنت را هم نمی‌دانم

شبی بارانی از اشک غم سیدعلی هستم
شبی طوفان عزمِ مکتب پیر جمارانم

تو رفتی و ترک برداشت بغض بر گلو مانده
از آن ساعت شبیه رعدم و لبریز بارانم

به پایت عهد جان بستم شبیه روز عاشورا 
که من شاگرد مکتب‌خانۀ خون شهیدانم