گل‌ها ادامه‌دارتر از پیشند، هر روز با تداوم موشک‌ها

گفتی از این محله بزن بیرون، 
پیش از هجوم چندم موشک‌ها
پهپاد، شخم می‌زند اینجا را، 
بازی بس است با دم موشک‌ها!

بنگر چه چوب می‌زند از هر سو، 
زاغ سیاه مردم اینجا را
بنگر چه موذیانه کلاغانند، 
آتش بیار هیزم موشک‌ها

می‌گویم این درخت که می‌بینی، 
در کوچه ایستاده و ترسش نیست
حتی به قدر یک سر سوزن هم، 
از بمب بمب و "گم‌گم" موشک‌ها

بنگر در این تجلی عاشورا، 
شش‌ ماهه‌های تشنه‌ی پرپر را
تیر هزار حرمله باریده‌ست، 
در پرده‌ی تلاطم موشک‌ها

آری در این محله‌ی اجدادی، 
از جنس این حماسه فراوانند
چون خَم نمی‌شوند درختانش، 
در لحظه‌ی تهاجم موشک‌ها

مشق شب تمام دبستان‌ها، 
خونخواهی از سگان تلاویوست
دیوی اگرچه گربه برقصاند، 
بی‌وقفه در توهم موشک‌ها

تکلیف کودکان شهید ما، 
این مصرع شکسته‌ی رنگین است:
گل‌ها ادامه‌دارتر از پیشند، 
هر روز با تداوم موشک‌ها