پس جز شبیه مرد نمیمیریم
شاعر: محمد مرادی
27 اسفند 1404 |
31 |
0
ما زندهایم و زرد نمیمیریم
چون آتشیم و سرد نمیمیریم
چشم انتظار هلهلۀ زخمیم
جز با سرود درد نمیمیریم
ننگ است کنج پستوی غم مردن
ما جز در این نبرد نمیمیریم
سرخ شهادتیم و به رنگ خون
ترسان و رویزرد نمیمیریم
تا آسمان شب نشود آبی
چون صبحِ لاجورد نمیمیربم
شیطان! بگرد تا که بگردیم آی!
ما چون تو هرزهگرد نمیمیریم
ما دستهدسته عازم میدانیم
تنها و فردفرد نمیمیریم
ما از تبار لشکر مردانیم
پس جز شبیه مرد نمیمیریم