فرعونیان چه کردند، با پیر و کودک ما

این روزها چه سرد است، دنیای کوچک ما
فرعونیان چه کردند، با پیر و کودک ما

ماه تمام ما را، در خاک و خون کشیدند
در خون نشست یاران، ماه مبارک ما

خاموش کی توان کرد، از یاد کی توان برد
این داغ آتش افروخت، در جان تک تک ما

آتشفشان خشم‌اند، آیینه‌ی شکوه‌اند
بنگر چه بی شمارند، یاران اندک ما 

بر بی گناهی ما، روشن ترین گواه است
هم کوله پشتی ما، هم بادبادک ما

تا آسمان هفتم، فریاد سرخشان رفت
 پرپر شدند هر چند، گل‌های میخک ما

هم موج انفجارند، هم مژده‌ی بهارند
 صد داستان حماسه است، دستان کوچک ما