مام وطن! مادرم! ایران! سلام

این روزها وقتی شاهکارهای نظامی پهلوانان ایران را در میدان و خروش مردم مبعوث ایران را در خیابان می‌بینیم، بیش از پیش به ایرانی بودن خودمان افتخار می‌کنیم. سلام خدا بر این مردم و سلام خدا بر ایران.

قصیدهٔ مرز مهر

از طرف خاک به باران: سلام
از طرف موج به طوفان: سلام

از طرف رود به دریا: درود
از طرف نی به نیستان: سلام

ای به سرم سایه و سامان، وطن!
ای به سرم سایه و سامان! سلام

بر همه‌جایت وطن! از کوه و دشت
جنگل و دریا و بیابان، سلام

ای غزل حافظ و سعدی! درود
مثنوی جامی و عُمان! سلام

هر که کند خدمت پیر مغان
می‌دهدت مست و غزل‌خوان سلام

میهن سهراب و سیاوش! درود
ای وطن رستم دستان! سلام

در سفر کاشت و برداشتش
داده به فردوس تو دهقان سلام

هر نفس از نغمهٔ دشتی نی
داده به دامان تو چوپان سلام

فارس و بوشهر و لرستان! درود
یزد و صفاهان و گلستان! سلام

کرد و لر و گیلک و ترک و بلوچ 
بر همه‌شان از دل و از جان سلام

خاک تو جان است، به زنجان درود
مرز تو مهر است، به مهران سلام

شام؛ به مهتابی ماهان درود
صبح؛ به خورشید خراسان سلام

شور کویر تو به خاتون قم 
داده به شیرینی سوهان: سلام

از دل شیراز تو شاهِ چراغ 
برده به دروازهٔ قرآن سلام

معبد زرتشت! خدا حافظت
مسجد اجدادی سلمان! سلام

گفته به تو یار تو خندان: سپاس
داده به تو خصم تو گریان: سلام

بر تو و شیران تو که کرده‌اند 
خانهٔ بدخواه تو ویران، سلام

صیادِ باقری و باکری!
همتِ خرازی و چمران! سلام

مُلک سلیمانی و خاک رشید!
کشورِ شیرودی و دوران! سلام

وقت گذر از سر هر کوچه‌ات
می‌دهم از جان به شهیدان سلام

من که سلامت دهم ای خاک پاک!
مور فرستد به سلیمان سلام

ای وطن! از مات فراوان درود
میهنم! از مات فراوان سلام

آمده فرزند به دامان تو
مام وطن! مادرم! ایران! سلام