ببخش دور نشستم ببخش دیر رسیدم
شاعر: سیدعلی شکراللهی
01 فروردین 1405 |
13 |
0
بلند شو نفسی تازه کن امام شهیدم
امام تازه شهید ای بلند قد رشیدم
بلند شو که زمین زیر پات باز بلرزد
دلم به چشم تو قرص است ای تمام امیدم
برای درک حضورت چقدر چله نشستم
چقدر تا برسم زیر سایه ی تو دویدم
برای چفیه و انگشتر عقیق یمانی
چه فکرها که نکردم چه نقشه ها نکشیدم
زبان روزه نشستم دو بیت شعر بگویم
که بیت بیت برای غم تو جامه دریدم
نشسته ای به حنابستن محاسنت امشب
امام ریش سفید و عزیز روی سپیدم
رسیده بود به گودال قتلگاه تو خولی
ببخش دور نشستم ببخش دیر رسیدم