قسم به بی‌غروبی‌ات، به غیرت جنوبی‌ات

تقدیم به شهید خلیج فارس، سردار تنگسیری عزیز


به مویه‌های بندری مرا دچار می‌کند
غمت خلیج فارس را چه سوگوار می‌کند

هنوز روی صخره‌های ساحل ایستاده‌ای
و ناو دشمن از شکوه تو فرار می‌کند 

چه پر طنین، چه آتشین، چه شاهنامه‌آفرین!
کمان تو هنوز دیو را شکار می‌کند

تب نهنگ‌ قاتل و... طمع به خاک ساحل و...
به او بگو که روی جان خود قمار می‌کند

قسم به بی‌غروبی‌ات، به غیرت جنوبی‌ات
خدا تو را در این جهان، ادامه‌دار می‌کند

بگو به دیو هفت‌سر، که می‌رسیم با تبر
ببین به انتقام تو، وطن چه کار می‌کند

به دست، تیغِ صیقلی، به روی لب علی علی 
که خیبر است و ذوالفقار تار و مار می‌کند

گرفته‌ایم از او مدد، خدا، خدای تا ابد 
سپاه فیل را دوباره سنگسار می‌کند

به نخل‌های شروه‌خوان، به گریه‌های بومیان
بگو که خنده باز رو به این دیار می‌کند

ادامه‌ی دلاوران! در انتهای داستان 
رئیسعلی به «تنگسیری» افتخار می‌کند