به دلپذیری تهرانی، به دلنشینی بیروتم

 
به دلپذیری تهرانی، به دلنشینی بیروتم
نهال بارور سیبی، درخت پر ثمر توتم

بلند قامتم و نستوه، به راست قامتی سروی
به خون نشسته برای تو، غرور زخمی یاقوتم 

خلاف قول یهود اینک قسم به چادر لبنانی! 
 که تن نداده به ننگ آری هنوز دامن ماهوتم

عروس آبی دریاها ! مدیترانه ی چشمانت
مرا به گریه می اندازد  که تا ابد به تو مربوطم

هوای خانه ات ابری شد هوای خانه ام ابری تر
اگر که صاعقه سوزاندت به خشمگینی باروتم

هنوز در جریان هستی خلاف دشمن خونریزت 
جوان و پر تپشم آری به رغم دشمن فرتوتم 

برادرانه وفا دارم  و هیچ جای تعجب  نیست
که سر گذاشت اگر روزی به شانه های تو تابوتم