از بارگاه فیض رضا (ع) توشه وام کن

من این غزل شھید امت را بہ زبان اردو برگرداندم؛ سید اظفر کاظمی از پاکستان مقیم تھران

فارغ مرا ز رهگذر صبح و شام کن
کار مرا به گردش چشمی تمام کن

قصہ تمام اب تو رہ صبح و شام کر
مشکل مری تو چشم زدن میں تمام کر


بگشای صفحه‌ای دگر از دفتر جمال
بیتی فزون بر این غزل ناتمام کن

تو دفتر جمال کا ورقہ بھی کھول دے
اک شعر کہہ کے پوری، غزل ناتمام کر


ای یادگار ساقی کوثر اباالحسن(ع)
گاهی نظر به جانب این تشنه‌کام کن

اے یادگار ساقی کوثر ابا الحسن
نظر کرم تو جانب اس تشنہ کام کر


ای حکمران کشور دل با کرشمه ‌ای
زیر و زبر قرار دل خاص و عام کن

اے ملک دل کے حکمراں کوئی کرشمہ کر
زیر و زبر قرار دل خاص و عام کر


بنمای ره به مُلک رضا، جان خسته را
مرغ رمیده را به شکر خنده رام کن

اس خستہ جاں کو ملک رضا کا پتہ بھی دے
شوریدہ سر کو شیریں بیاں سے تو رام کر


اینک هزار دست تمنّا گشوده بین
دست کرم گشاده به رسم کرام کن

دست طلب دراز ہیں رسم کرم نبھا
جھولی رہے نہ خالی کوئی اہتمام کر


دارالشّفای آتش و آب است این سرای
سوز دل مرا به نمی التیام کن

دارالشفا ہے روضہ یہ، آتش ہو یا کہ آب
آب شفا سے دل کی جلن کو تمام کر


دیری است زاشیانه جدا مانده‌ا ی «امین»
غربت بس است رو سوی آن کوی و بام کن

بچھڑا ہے آشیانے سے اک عرصے سے امین
دوری کو ختم کرنے کا اب اہتمام کر


دانم که مستمند و تهیدست و بی ‌کسی
از بارگاه فیض رضا(ع) توشه وام کن

میں جانتا ہوں بے کس و لاچار و بے نوا ہے
اک توشہ آستاں سے تو اب اپنے نام کر


و آنجا که آمد و شد خیل ملائک است
کنجی گزین و تا به قیامت مُقام کن

اس روضے میں تو جا کے فرشتوں کے درمیاں
اک گوشہ چن کے تا بہ قیامت قیام کر

روحت شاد رهبر عزیزم، با امام رضا محشور باشی انشاءالله، همانطور که خون امام حسین (ع) باعث بقای اسلام شد ، انشاءالله خون قائد عظیم الشان هم باعث بقای نظام جمهوری اسلامی خواهد شد

یک عمر زمزمه جانم فدا ی رهبر بود حالا ناظر جان فدای وطنیم
امین وطن/ جان فدای وطن
امین برو بوم وطن /امین زبان وفرهگ وطن/ امین دفاع مقدس وطن

یک عمر گفتیم جانم فدای رهبر حالا ناظر به جان فدایشان برای وطن هستیم
جان فدای وطن/ امین وطن
امین بوم وبر ما /امین زبان وفرهنگ ما/امین دوران مقدس جنگ ما

سلام خداوندبیامورزد قائد شهیدمان را ومارا هم شفاعت کند

جانم به تو رهبر شهید عزیزم