کجایی؟ شب شده برگرد خونه

لالالا لالا لالا لالایی
شبِ موهاتو گم کردُم کجایی؟
لالالالا لالا لالا لالایی
الهی وا بمونه این جدایی

 همیشه سر می‌ذاشتی روی پاهام
میبافتُم موجِ موهاتو تا شونه
تو گوشُم مونده موج انفجارِ
قشنگِ خنده‌های بی‌بهونه

پر از موجه، دلِ گوش‌ماهیامون
به موهامو به خاکا میزنُم چنگ
شبا - روزامو گم کردُم پیِ تو
توو گوشم میزنه دمامه‌ها، زنگ!


لالالالا لالا لالا لالایی
چه سوزی داره آوای نی‌انبون
لالالالا لالا لالا لالایی
دل مو رود مینابه... پر از خون

غمت گرچه ز جوونم، نا گرفته،
بیا که شِروه خونیم، پا گرفته
بجا نقش حنابندون... بمیرُم
حنایِ خون رو دستات جا گرفته

گچِ تخته به روی گونه‌هاته
هنوز چاشتِ صُبت مادر باهاته
داره زار میزنه رو تلّی از خاک
ای کوه دردو میشناسی؟ باباته 

کجایی؟ شب شده برگرد خونه
می خوابیدی با لالایی همیشه
شنیدوم خاک سرده، جون مادر
می خوام پیدات کنم! اما نمیشه